قومیت گرایی در شعر جریر و فرزدق

چکیده مقاله

مقصود از قوم گرایی،قومیت مداری و برتری و امتیاز قومی بر قوم دیگر یا گروهی بر گروه دیگر است ونیز قومیت گرایی در شعر به معنای گرایش گروهی از افراد جامعه به قوم و قبیله خود و معیار قرار دادن آن در فعالیت شاعرانه میباشد از میان شاعران قومیت گرا در عصر اموی،فرزدق عمر خود را در مدح و هجو گذرانده و در مدح خود از اخطل و جریر،یعنی شاعران هم دوره خود عقب مانده وجریر نیز در رثاء از فرزدق پیشی گرفت زیرا که روحش نرم ولطیف بود اما موضوعی که در آن فرزدق بر اخطل و جریر برتری می یابد فخر است روشن است که جریر در همه مباحث مربوط به عواطف و لطافت آن به رقابت نمی پردازد و از این رو در رثاء و غزل و عواطف زناشویی و پدری از اخطل و فرزدق جلوتر است جریر نیز در هجا از هم ردیفان خود جلوتر است زیرا می داند که چگونه تیرهای خود را به سمت چشمان حریف پرتاب کند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

ناصر قاسمی

دانشگاه: پردیس فارابی دانشگاه تهران

رضا کیوان فر

دانشگاه: پردیس فارابی دانشگاه تهران

قاسمی، ناصر و کیوان فر، رضا،1401،قومیت گرایی در شعر جریر و فرزدق،پنجمین همایش ملی تحقیقات میان رشته ای در مدیریت و علوم انسانی،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات پنجمین همایش ملی تحقیقات میان رشته ای در مدیریت و علوم انسانی11 آذر 1401 · تهران