چکیده مقاله
تشویق و تنبیه دو روش تربیتی هستند که برای رعایت مقررات و انضباط بابد در مدارس مد نظر قرار گیرند تنبیه در مواردی به کار میرود که رفتار دانش آموز ناپسند، برخلاف مقررات و غیر دلخواه است و میخواهیمآن را خاموش یا تضعیف کنیم این دو روش باید بطور صحیح بکار رود تا موجب آرامش خاطر گردد بنابراین پژوهش حاضر به روش مروری کتابخانه ای انجام شده است که هدف از آن بررسی نقش تشویق و تنبیه در میزان یادگیری دانش آموزان بود نتایج پژوهش نشان می دهد که تشویق موجب رغبت و دلگرمی و نشاط و تحرک می شود و انسان را به جدیت وادار می کند انسانی که مورد تشویق قرار بگیرد احساس آرامش و رضایت خاطر و اعتماد به نفس می کند و برای جدیت بیشتر و تحمل دشواری ها آماده می گردد برعکس ،اگر مورد نکوهش یا ناسپاسی قرار گرفت دلسرد و بی رغبت می شود و احساس حقارت و ضعف می کند و نمی تواند از ۱ استعدادهای خویش به نحو مطلوبی استفاده نماید اصل تشویق و تنبیه به عنوان امری مسلم در تربیت اسلامی شناخته و پذیرفته شده است اصولا بهشت و جهنم ، انذار و تبشیر پیامبران ، آیه های مربوط به پاداش و کیفر ، وعده و وعیدهای شوق انگیز و خوفناک و همه جلوه هایی از تشویق و تنبیه هستند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�یدری، ابوالفضل،1402،بررسی نقش تشویق و تنبیه در میزان یادگیری دانش آموزان،هفتمین همایش ملی تحقیقات میان رشته ای در مدیریت و علوم انسانی،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات هفتمین همایش ملی تحقیقات میان رشته ای در مدیریت و علوم انسانی30 آبان 1402 · تهران