چکیده مقاله
زمینه و هدف: طلاق به عنوان یکی از تنش زاترین پدیده های خانوادگی، پیامدهای شناختی و عاطفی گسترده ای بر زوجین دارد بازسازی شناختی و سازگاری عاطفی از مولفه های مهم در پیشگیری از فروپاشی روابط زناشویی محسوب می شوند بر این اساس، پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی درمان پذیرش و تعهد و طرحواره درمانی بر بازسازی شناختی و بهبود سازگاری عاطفی در زوجین در آستانه طلاق انجام شد روش: این پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون–پس آزمون با گروه کنترل است جامعه آماری شامل کلیه زوجین مراجعه کننده به مراکز مشاوره خانواده زیرمجموعه سازمان بهزیستی شهر شیراز در سال هزار و چهارصد و چهار بود از میان آن ها، ۴۵ زوج به صورت هدفمند انتخاب و به طور تصادفی در سه گروه درمان پذیرش و تعهد ۱۵ زوج ، طرحواره درمانی ۱۵ زوج و کنترل ۱۵ زوج گمارده شدند گروه درمان پذیرش و تعهد طی ۱۰ جلسه ۹۰ دقیقه ای مبتنی بر پروتکل لو و مک کی و گروه طرحواره درمانی طی ۱۰ جلسه ۹۰ دقیقه ای بر اساس پروتکل سیمئونه دی فرانچسکو، رودیگر و استیونس تحت مداخله قرار گرفتند گروه کنترل در این دوره هیچ مداخله ای دریافت نکرد ابزارهای مورد استفاده شامل پرسشنامه بازسازی شناختی و مقیاس سازگاری زناشویی اسپانیر بود داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیره و تک متغیره در سطح معناداری ۰۵/۰ تجزیه و تحلیل شدیافته ها: نتایج نشان داد که پس از حذف اثر پیش آزمون، بین سه گروه از نظر متغیرهای بازسازی شناختی و سازگاری عاطفی تفاوت معناداری وجود دارد نتایج آزمون تعقیبی بونفرونی نشان داد که هر دو گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل بهبود معناداری در هر دو متغیر داشتند، اما تفاوت معناداری بین اثربخشی دو رویکرد درمان پذیرش و تعهد و طرحواره درمانی بر متغیرهای مورد مطالعه مشاهده نشد نتیجه گیری: بر اساس یافته های این پژوهش، هر دو رویکرد درمان پذیرش و تعهد و طرحواره درمانی به یک اندازه در بهبود بازسازی شناختی و سازگاری عاطفی زوجین در آستانه طلاق موثر هستند درمانگران خانواده می توانند بسته به ویژگی های مراجعان و ترجیحات خود از این رویکردها به عنوان مداخلات موثر در پیشگیری از طلاق استفاده کنند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
هاشمی، زهرا،1404،مقایسه اثربخشی درمان پذیرش و تعهد و طرحواره درمانی بر بازسازی شناختی و بهبود سازگاری عاطفی در زوجین در آستانه طلاق،هفتمین کنفرانس بین المللی سلامت، علوم تربیتی و روانشناس�
ارائهشده در
مجموعه مقالات هفتمین کنفرانس بین المللی سلامت، علوم تربیتی و روانشناسی30 خرداد 1404