چکیده مقاله
روایت ها یکی از ارکان مهم در زبان و ادبیات فارسی به شمار می آیند؛ زیرا بازتاب دهنده ی سنت های شفاهی و فرهنگ تاریخی جوامع هستند از آنجا که روایت ها به صورت سینه به سینه منتقل شده اند، همواره امکان دخل و تصرف در آن ها وجود داشته است شاهنامه ی فردوسی و البدء و التاریخ مقدسی، دو اثر برجسته در فرهنگ ایرانی به شمار می روند که هر یک به نوعی در بازنمایی روایت های تاریخی نقش ایفا کرده اند شاهنامه از مهم ترین منظومه های حماسی جهان است و البدء و التاریخ اثری دانش نامه گونه در حوزه های فلسفه، تاریخ، دین شناسی، کیهان شناسی و جغرافیاست که اطلاعاتی کم نظیر در اختیار خواننده قرار می دهد در بخشی از این کتاب که به تاریخ ایران می پردازد، روایت هایی دیده می شود که با آنچه در شاهنامه آمده، اشتراک دارند پژوهش حاضر با رویکرد توصیفی تحلیلی به مقایسه ی روایت های مرتبط با پادشاهان پیشدادی در این دو اثر می پردازد هدف آن است که با سنجش روایت های ارائه شده در آثار فردوسی و مقدسی، شباهت ها و تفاوت های موجود میان آن ها شناسایی شود نتایج این بررسی نشان می دهد که برخی از اختلاف ها صرفا در جزئیات رخ داده و تاثیر چندانی بر ساختار اصلی داستان ندارند، اما در مواردی دیگر، تفاوت ها به گونه ای هستند که بن مایه ی روایت را دگرگون می سازند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
کریمی، سمیره،1404،همسنجی روایت های فردوسی و مقدسی از پادشاهان پیشدادی،بیست و دومین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان، ادبیات، فرهنگ و تاریخ،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و دومین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان، ادبیات، فرهنگ و تاریخ24 مرداد 1404 · تهران