چکیده مقاله
هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه بین شدت علائم اوتیسم در کودکان و سطح مهارت همدلی در والدین آنها است همدلی به عنوان یک توانایی روان شناختی مهم در تنظیم روابط بین فردی شناخته می شود و می تواند تحت تاثیر عوامل محیطی و روانی از جمله ویژگی های کودک قرار گیرد این پژوهش به شیوه توصیفی از نوع همبستگی انجام شد جامعه آماری شامل والدین کودکان ۷ تا ۱۲ ساله دارای اختلال طیف اوتیسم و کودکان سالم بود ۶۰ والد ۳۰ والد کودک دارای اوتیسم و ۳۰ والد کودک سالم به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه همدلی دیویس ۱۹۸۳ و مقیاس رتبه بندی اوتیسم گلیام GARS ۲ بود یافته ها نشان داد که بین شدت علائم اوتیسم کودک و نمره همدلی والدین رابطه منفی معناداری وجود دارد r = ۰ ۴۷, p < ۰ ۰۱ همچنین بین زیرمقیاس های همدلی شناختی و عاطفی با شدت اوتیسم رابطه منفی مشاهده شد این نتایج بر اهمیت حمایت های روانی و آموزشی از والدین کودکان با نیازهای ویژه تاکید می کند
کلیدواژه‌ها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�دری دهاقانی، محمد و سلطانی قمبوانی، لیلا،1404،بررسی رابطه بین شدت علائم اوتیسم در کودکان و مهارت همدلی در والدین آنها،دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل
ارائه‌شده در
مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه30 آبان 1404 · بابل