بررسی نقش نوآوری باز در بهبود کیفیت خدمات آموزشی با میانجی گری برنامه ریزی استراتژیک (موردمطالعه اعضای هیات علمی دانشگاه فردوسی)

چکیده مقاله

این پژوهش هدف بررسی نقش نوآوری باز و کیفیت خدمات آموزشی بر عملکرد اساتید هیات علمی دانشگاه فردوسی مشهد با میانجیگری برنامه ریزی انجام شده است این پژوهش از لحاظ هدف کاربردی و از لحاظ گرداوری اطلاعات توصیفی از نوع همبستگی است جامعه آماری در این تحقیق کلیه اعضای هیات علمی دانشگاه فردوسی میباشند که تعداد کل آنها ۸۰۰ نفر بودند و تعداد نمونه بر اساس جدول مورگان ۲۶۰ نفر در نظر گرفته شد برای گردآوری اطلاعات از پرسشنامه برنامه ریزی استراتژیک نیروی انسانی توسط لیدکا ۱۹۹۹ و پرسشنامه نوآوری باز نقشبندی و تابچه ۲۰۱۸ و پرسشنامه استاندارد کیفیت خدمات آموزشی مقیاس AQIP استفاده شده است روش نمونه گیری تصادفی ساده بوده است پایایی و روایی ابزار پژوهش با استفاده از آزمونهای تحلیل عامل، تاییدی پایایی، ترکیبی آلفای کرونباخ، روایی همگرا و روایی واگرا اندازه گیری شده است داده ها با استفاده از نرم افزارهای SPSS و Smart pls مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته اند براساس نتایج بدست آمده نتایج بیانگر این بود که مقدار آماره t براساس روش بوت استرپ برابر با ۱۱/۳۰۰ و از ۱/۹۶ بیشتر است، لذا مسیر غیر مستقیم از طریق برنامه ریزی استراتژیک معنادار است به این معنا که برنامه ریزی در رابطه با نوآوری باز و کیفیت خدمات آموزشی بر عملکرد اساتید هیات علمی دانشگاه فردوسی مشهد نقش میانجی گری دارد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

صفورا رجبی خراسانی

کارشناس ارشد برنامه ریزی درسی و علوم تربیتی دانشگاه آزاد سبزوار

�جبی خراسانی، صفورا،1404،بررسی نقش نوآوری باز در بهبود کیفیت خدمات آموزشی با میانجی گری برنامه ریزی استراتژیک (موردمطالعه اعضای هیات علمی دانشگاه فردوسی)،دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه30 آبان 1404 · بابل