چکیده مقاله
تربیت اجتماعی، یعنی فرآیند جامعه پذیری و آماده سازی دانش آموزان برای زندگی در جامعه، یکی از مهم ترین و در عین حال مغفول مانده ترین اهداف نظام های آموزشی در سراسر جهان است در حالی که نظام های آموزشی سنتی، تقریبا تمام انرژی خود را بر انتقال دانش نظری و محتوای درسی متمرکز کرده اند، نقش اساسی و حیاتی مدرسه در تربیت شهروندانی مسئول، همدل، مشارکت جو، و متعهد به ارزش های اجتماعی را به فراموشی سپرده اند این غفلت، هزینه های سنگینی را به جامعه تحمیل کرده است: افزایش رفتارهای ضداجتماعی، کاهش سرمایه اجتماعی، افزایش انزوای فردی، و کاهش مشارکت مدنی در این میان، معلم به عنوان مهم ترین و تاثیرگذارترین عامل در محیط مدرسه، نقشی بی بدیل و تعیین کننده در فرآیند تربیت اجتماعی دانش آموزان ایفا می کند معلمان با رفتارها، گفتار، نگرش ها، و انتظارات خود، به دانش آموزان می آموزند که چگونه با دیگران تعامل کنند، به هنجارهای اجتماعی احترام بگذارند، مسئولیت پذیر باشند، و به عنوان شهروندانی فعال و موثر در جامعه مشارکت نمایند این مقاله با مرور مبانی نظری تربیت اجتماعی از جمله نظریه یادگیری اجتماعی بندورا، نظریه رشد اخلاقی کلبرگ، نظریه رشد روانی اجتماعی اریکسون، و نظریه شهروندی، به بررسی ابعاد مختلف نقش معلم در تربیت اجتماعی دانش آموزان می پردازد نتیجه نهایی آنکه تربیت اجتماعی، هدف غایی آموزش است و معلمان به عنوان معماران جامعه پذیری، مسئولیت سنگینی در ساختن جامع ای انسانی تر، همدل تر، و عادلانه تر بر عهده دارند آگاهی از این نقش خطیر و تلاش برای ایفای آن، می تواند به تربیت نسلی تبدیل شود که نه تنها در کسب نمرات موفق است، بلکه در زندگی اجتماعی نیز به عنوان شهروندانی مسئول و متعهد، نقشی سازنده ایفا می کند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ه حقی، مهدیه و جهانگیری منفرد، مجید و قریشوندی آبراک، رحمان و فخرآبادی، امیر،1405،نقش معلم در تربیت اجتماعی دانش آموزان،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم26 اردیبهشت 1405 · بوشهر