چکیده مقاله
این مقاله یک مدل معرفت شناختی تخصصی را بر اساس علم حضوری معرفت حضوری در چارچوب حکمت متعالیه ملاصدرا توسعه می دهد و آن را با شهودگرایی تحلیلی معاصر مقایسه می کند این مقاله استدلال می کند که در حالی که شهودگرایی تحلیلی، شهود را به عنوان معرفت گزاره ای غیر استنتاجی می نگرد، ملاصدرا مدلی را ارائه می دهد که ریشه در وحدت وجودی بین شناسنده عالم و شناخته شده معلوم دارد این پژوهش نشان می دهد که چگونه مدل صدرایی، دسته بندی های کلیدی معرفت شناختی مانند یقین، توجیه و خطا را بازتعریف کرده و آنها را بر تحول مابعدالطبیعی یا دگرگونی متافیزیکی مبتنی می سازد علاوه بر این، این پژوهش توانایی یا ظرفیت این مدل را برای ارائه یک نظریه بدیل منسجم در فلسفه ذهن و زبان برجسته می سازد این رویکرد با ادغام مابعدالطبیعه و معرفت شناسی، پیش فرض های بازنمایانه گرایانه یا مفروضات بازنمودی اندیشه تحلیلی را به چالش کشیده و درکی معنوی و هستی شناختی غنی شده از شناخت انسان ارائه می دهد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ریفی، محمدرضا،1404،توسعه مدل معرفت شناسی برآمده از علم حضوری در حکمت متعالیه در تقابل با شهودگرایی تحلیلی معاصر،دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه30 آبان 1404 · بابل