چکیده مقاله
تحصیل و آموزش، از بنیادی ترین سازوکارهای تحقق عدالت اجتماعی در جوامع انسانی به شمار می آیند عدالت اجتماعی زمانی معنا می یابد که همه افراد، فارغ از جنسیت، طبقه اقتصادی، محل زندگی، قومیت و سایر تفاوت های فردی و اجتماعی، فرصت های برابر برای رشد، یادگیری و مشارکت در جامعه داشته باشند در این میان، نظام آموزشی نقشی تعیین کننده دارد؛ زیرا آموزش می تواند چرخه فقر و نابرابری را تضعیف کند و زمینه را برای ارتقای آگاهی، توانمندی فردی، تحرک اجتماعی و مشارکت مسئولانه فراهم سازد تحصیل نه تنها مهارت های شناختی و شغلی را تقویت می کند، بلکه ارزش هایی مانند مسئولیت پذیری، همدلی، قانون مداری، احترام به حقوق دیگران و مشارکت اجتماعی را نیز پرورش می دهد از این رو، آموزش عادلانه و فراگیر، ابزاری موثر برای کاهش شکاف های اجتماعی و افزایش انسجام ملی است با این حال، تحقق این هدف نیازمند سیاست گذاری هوشمندانه، توزیع عادلانه منابع آموزشی، توجه به کیفیت مدارس، حمایت از معلمان، و فراهم سازی زیرساخت های مناسب برای همه دانش آموزان است در جامعه ای که دسترسی به آموزش باکیفیت برای همگان تضمین شود، امکان بروز استعدادها افزایش یافته و زمینه برای شکل گیری فرصت های برابر در زندگی فردی و اجتماعی فراهم می گردد بنابراین، تحصیل را می توان نه صرفا یک حق فردی، بلکه ابزاری راهبردی برای ساختن جامعه ای عادلانه تر، توانمندتر و پایدارتر دانست
کلیدواژه‌ها
نویسندگان
شیوه ارجاع
قدردان، طاهره و احمدی، فاطمه و بهنامپور، اکرم و رحیم زاده طوسی، میترا،1405،تحصیل؛ راهی برای دستیابی به عدالت اجتماعی،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر
ارائه‌شده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم26 اردیبهشت 1405 · بوشهر