مدرسه و پیشگیری از گوشه گیری اجتماعی دانش آموزان

چکیده مقاله

گوشه گیری اجتماعی در دانش آموزان، الگویی پایدار از کناره گیری از تعاملات با همسالان و ترجیح تنهایی است که با پیامدهای منفی تحولی از جمله طرد شدن، قربانی شدن، افت تحصیلی و آسیب های روانی همراه است مدرسه به عنوان مهم ترین بافت اجتماعی دوران کودکی و نوجوانی پس از خانواده، نقشی حیاتی در شناسایی، پیشگیری و مداخله برای این رفتار ایفا می کند این مقاله مروری با تحلیل نظام مند پژوهش های تجربی و نظری منتشرشده در دو دهه اخیر، به واکاوی علل زیربنایی گوشه گیری اجتماعی، پیامدهای آن و مهم تر از همه، راهبردهای پیشگیرانه مدرسه محور می پردازد یافته ها بر اساس یک چارچوب بوم شناختی نشان می دهند که پیشگیری موثر باید در سطوح چندگانه شامل فرهنگ و جو مدرسه، آموزش مهارت های اجتماعی هیجانی در سطح کلاس، مداخلات گروهی کوچک و حمایت های فردی هدف گذاری شود نقش معلم به عنوان چهره دلبستگی ثانویه و طراح محیط اجتماعی کلاس، همراه با برنامه های ساختاریافته یادگیری اجتماعی هیجانی مانند SEL، سنگ بنای مداخلات پیشگیرانه است همچنین، همکاری با خانواده و ایجاد پل های ارتباطی بین خانه و مدرسه برای اطمینان از تداوم و ثبات در حمایت از دانش آموز گوشه گیر ضروری است در نهایت، این مقاله استدلال می کند که حرکت از رویکرد واکنشی «درمان» به سمت رویکرد پیشگیرانه و سیستمی «پرورش شایستگی اجتماعی»، نیازمند تحولی در سیاست های مدرسه، برنامه های درسی و توسعه حرفه ای معلمان است تا مدرسه به زیست بومی امن، پذیرا و توانمندساز برای همه دانش آموزان، به ویژه آنانی که در سکوت رنج می برند، تبدیل شود

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

مریم فرجی

کارشناسی آموزش ابتدائی

سوسن محمدزاده

کارشناسی فیزیک

شاپور فرجی قلعه جوقی

کارشناسی زیست شناسی

فرجی، مریم و محمدزاده، سوسن و فرجی قلعه جوقی، شاپور،1405،مدرسه و پیشگیری از گوشه گیری اجتماعی دانش آموزان،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم26 اردیبهشت 1405 · بوشهر