چکیده مقاله
آموزشوپرورش در کنار مسئولیت تربیت شناختی، امروزه بهمثابه مهمترین بستر اجتماعی برای ارتقای سلامت روان کودکان و نوجوانان شناخته میشود چالشهای روانشناختی مانند اضطراب، افسردگی، قلدری، افت تحصیلی، خودکشی و اختلالات رفتاری، سالها پیش از آنکه به نظام بهداشتی مراجعه کنند، در کلاس درس و حیاط مدرسه شکل میگیرند مقاله حاضر با رویکردی علمی پژوهشی و با اتکا به شواهد بینالمللی و اسناد بالادستی، به واکاوی مبانی نظری، چارچوبهای اثربخش، مدلهای مدیریتی، سطوح مداخله پیشگیرانه، نقش کنشگران کلیدی و سازوکارهای ارزشیابی برنامههای مشاوره پیشگیرانه و ارتقای سلامت روان جامع در مدارس میپردازد یافتههای مروری نشان میدهد گذار از رویکرد بالینی درمانمحور به رویکرد اکوسیستمیک پیشگیرانه، همسو با الگوی مدرسه ارتقادهنده سلامت سازمان جهانی بهداشت، چارچوب پشتیبانی چندلایه و یادگیری اجتماعی هیجانی، شرط ضروری اثربخشی است مدل مدیریتی کارآمد، بر مشارکت عناصر پنجگانه دانشآموز، خانواده، مدرسه، جامعه محلی و سیاستگذار استوار است و چرخه ارزیابی نیاز، طراحی برنامه، اجرای مبتنی بر وفاداری، سنجش پیامد و بازخورد اصلاحی را بهصورت مستمر طی میکند مقاله همچنین به موانع ساختاری، فرهنگی و اجرایی در بافت نظام آموزشی ایران اشاره دارد و راهبردهایی عملی برای بومیسازی و پایداری برنامه ها پیشنهاد میکند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
کیارستمی، شهرزاد،1405،مدیریت برنامه های مشاوره پیشگیرانه و ارتقای سلامت روان جامع در مدارس،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم26 اردیبهشت 1405 · بوشهر