چکیده مقاله
تصادفات جاده ای سالانه ۷ میلیارد دلار هزینه به کشور تحمیل می کنند که حدود ۲٪ از تولید ناخالص ملی است برای انتخاب راهکارهای مناسب، سیاست گذاران باید به ابزارهایی جهت برآورد اثر بخشی سیاست های پیشنهادی دسترسی داشته باشند با این حال، علی رغم مطالعات قابل توجه در زمینه تحلیل علی تصادفات این مدل های صرفا توصیفی انعطاف پذیری لازم را به عنوان یک ابزار پیش بینی ندارند هدف این مطالعه توسعه یک مدل علی با توانایی پیش بینی و شناسایی سازوکار وقوع تصادفات است به این منظور مشخصات ترافیکی روزانه ثبت شده توسط دوربین های کنترل ترافیک در سطح استان تهران و داده های شمار تصادفات روزانه در بازه زمانی ۱۳۹۹ ۱۴۰۰ در سطح استان هم افزون شدند مدل شبکه بیزی برای استخراج روابط بین متغیرهای ترافیکی و شمار تصادفات مورد استفاده قرار گرفت اعتبارسنجی متقاطع ده قسمته برای بررسی توان پیش بینی مدل استفاده شد نتایج نشان داده سازوکار تاثیر میانگین سرعت بر شمار تصادفات به تفکیک شدت تصادف متفاوت است هر چه میانگین سرعت کمتر و حجم تردد بالاتر باشد، درصد رانندگانی که تخلفات حرکت سپر به سپر انجام می دهند بالاتر بوده و بنابراین شانس وقوع تصادفات چند وسیله ای و در نتیجه فرکانس وقوع تصادفات خسارتی افزایش پیدا می کند متوسط سرعت بالاتر و حجم تردد کمتر با افزایش فرکانس حواس پرتی حین رانندگی همراه است و در نتیجه باعث افزایش وقوع تصادفات تک وسیله ای و کاربران آسیب پذیر می شود این مسئله به نوبه خود با افزایش فرکانس تصادفات شدید همراه خواهد بود سپس از مدل برای پیش بینی تاثیر سیاست تغییر متوسط سرعت بر شمار تصادفات استفاده شد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
محمدپور، سیدایمان و نصیری، حبیب ا...،1404،مدل سازی علی تصادفات ترافیکی استان تهران به روش شبکه بیزی،اولین کنفرانس بین المللی و هفتمین کنفرانس ملی مهندسی مکانیک، عمران و فناوری های پیشرفته،اسفراین
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی و هفتمین کنفرانس ملی مهندسی مکانیک، عمران و فناوری های پیشرفته19 آبان 1404 · اسفراین