چکیده مقاله
هدف از اجرای این پژوهش تبیین و تشریح شیوه ی یادگیری «زمان دور هم نشینی» به عنوان یکی از روشهای نوین تدریسو یادگیری بررسی و تأثیر این شیوه بر رشد مهارت اجتماعی دانش آموزان دختر و ارائه پیشنهادات جهت تهیه و تنظیم محتواو فعالیتهای آموزشی بر اساس نتایج به دست آمده است فرضیه های اساسی این تحقیق عبارتند از شیوه ی یادگیری «زمان دور«هم نشینی» بر رشد مهارت های اجتماعی احترام به شان و منزلت دیگران، انعطاف پذیری، حفظ انتقاد پذیری و روحیه نقد و پرسشگری، صمیمیت و همدلی، حس اعتماد به نفس دانش آموزان تأثیر مثبت دارد جامعه آماری این تحقیق شامل تمامدانش آموز دختر متوسطه اول شهر سیرجان در سال تحصیلی 93 1392 می باشد، که جمعاً 20 دانش آموز به عنواننمونه انتخاب گردید این پژوهش به روش شبه تجربی و با استفاده از پیش آزمون و پس آزمون در گروه آزمایش و کنترلانجام شده و جهت جمع آوری اطلاعات از آزمون سنجش مهارتهای اجتماعی استفاده شده است گروه آزمایش به مدت 2 هفته تحت آموزش به شیوه «زمان دور هم نشینی» در درس انشاء قرار گرفته و گروه کنترل نیز به شیوه معمول و سنتی مدارس بهیادگیری پرداختند داده ها و اطلاعات جمع آوری شده با استفاده از آزمون T تحلیل گردید نتایج و یافته های پژوهش حاضر حاکی از تأیید فرضهای اساسی این تحقیق می باشد در این بررسی نتایج فرضیات نشان می دهد که شیوه ی یادگیری «زمان دور هم نشینی» در رشد مهارت های اجتماعی احترام به شان و منزلت دیگران، انعطاف پذیری، حفظ انتقاد پذیری و روحیه نقد و پرسشگری، صمیمیت و همدلی، حس اعتماد به نفس دانش آموزان تأثیر مثبت دارد و به طور کلی نتایج حاصل از این پژوهش این است که شیوه ی یادگیری «زمان دور هم نشینی» در رشد مهارتهای اجتماعی دانش آموزان در درس انشاء تأثیر مثبت دارد
کلیدواژهها
نویسندگان
عباس عزت آبادی پور
کارشناسی ارشد برنامه ریزی درسی، معاونت آموزش ابتدایی، اداره آموزش و پرورش شهرستان سیرجان مدرس دانشگاه پیام نورمرکز سیرجان
شیوه ارجاع
�زت آبادی پور، عباس،1394،بررسی تاثیر شیوه یادگیری «زمان دور هم نشینی» بر رشد مهارت اجتماعی در درس انشاء دانش آموزان دختر دوره اول متوسطه اول مدارس شهر سیرجان در سال تحصیلی 93-92،کنفرانس ملی روانشناسی علوم تربیتی و اجتماعی،بابل
ارائهشده در
مجموعه مقالات کنفرانس ملی روانشناسی علوم تربیتی و اجتماعی5 شهریور 1394 · بابل