چکیده مقاله
آموزش غیررسمی به عنوان بخشی مهم و مکمل نظام تعلیم و تربیت، در کنار آموزش رسمی، می تواند نقشی اساسی در رشد همه جانبه دانش آموزان ایفا نماید این نوع آموزش که در بستر فعالیت های فوق برنامه، تعاملات همسالان، رسانه های جمعی، نهادهای اجتماعی و تجربه های روزمره شکل می گیرد، به دانش آموزان فرصت می دهد تا مهارت هایی فراتر از محتوای درسی کسب کنند یکی از ابعاد کلیدی آموزش غیررسمی، پرورش مهارت های اجتماعی و فرهنگی است؛ مهارت هایی که در شکل گیری شخصیت، هویت فردی و اجتماعی، و توانایی سازگاری با تحولات جامعه نقش محوری دارند هدف پژوهش حاضر، بررسی تاثیر آموزش غیررسمی بر پرورش مهارت های اجتماعی و فرهنگی در دانش آموزان مقطع متوسطه است در این راستا، مطالعه حاضر با رویکرد توصیفی–تحلیلی و بر پایه مرور منابع نظری و یافته های پژوهش های پیشین انجام گرفته است چارچوب نظری پژوهش بر مبنای دیدگاه های یادگیری اجتماعی و نظریه های فرهنگی–تربیتی شکل گرفته و به بررسی چگونگی تاثیر آموزش غیررسمی بر توسعه مهارت هایی چون ارتباط موثر، همکاری گروهی، احترام به تفاوت های فرهنگی، مسئولیت پذیری و مشارکت اجتماعی پرداخته است یافته های این مطالعه نشان می دهد که آموزش غیررسمی می تواند در ایجاد فرصت های یادگیری معنادار، افزایش انگیزه و علاقه دانش آموزان، ارتقای سرمایه فرهنگی و تقویت روابط اجتماعی آنان نقش برجسته ای داشته باشد همچنین، شواهد حاکی از آن است که تلفیق آگاهانه آموزش رسمی و غیررسمی می تواند به بهبود کیفیت فرآیند تربیت و دستیابی به اهداف کلان نظام آموزشی منجر شود در نهایت، پژوهش حاضر بر ضرورت توجه سیاست گذاران و برنامه ریزان آموزشی به ظرفیت های آموزش غیررسمی و فراهم سازی بسترهای لازم برای گسترش آن در محیط های آموزشی تاکید دارد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�اجیک ابراهیم آباد، فاطمه،1404،بررسی تاثیر آموزش غیررسمی بر پرورش مهارت های اجتماعی و فرهنگی در دانش آموزان،بیست و هفتمین کنفرانس ملی روانشناسی علوم تربیتی و اجتماعی،بابل
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و هفتمین کنفرانس ملی روانشناسی علوم تربیتی و اجتماعی26 تیر 1404 · بابل