پیش بینی استرس پس از سانحه ی پیچیده بر اساس سبک های دلبستگی و شفقت به خود در دانشجویان ایرانی

چکیده مقاله

پژوهش حاضر با هدف پیش بینی استرس پس از سانحه ی پیچیده بر اساس سبک های دلبستگی ایمن، اجتنابی و اضطرابی و شفقت به خود انجام شد این پژوهش از نوع توصیفی همبستگی بود و جامعه ی آماری آن در برگیرنده ی دانشجویان مشغول به تحصیل در یکی از دانشگاه های ایران در سال تحصیلی ۱۴۰۳ ۱۴۰۴ بود ۳۱۹ دانشجو ۲۵۵ زن و ۶۴ مرد به روش نمونه گیری در دسترس در این پژوهش شرکت و پرسشنامه های نسخه ی فارسی پرسشنامه ی بین المللی تروما ITQ نریمان، ۱۴۰۳ ، نسخه ی کوتاه پرسشنامه ی شفقت به خود SCS SF Ghorbani et al , ۲۰۱۲ و نسخه ی تجدیدنظرشده ی پرسشنامه ی دلبستگی بزرگسالان RAAS Collins, ۱۹۹۶a را تکمیل کردند به منظور تحلیل داده های پژوهش از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون همزمان استفاده شد نتایج پژوهش نشان داد که با افزایش نمره ی افراد در سبک دلبستگی اجتنابی ۵۳۸/۰ = r، ۰۱/۰>P و سبک دلبستگی اضطرابی ۵۷۴/۰ = r، ۰۱/۰>P ، نمره ی افراد در اختلال استرس پس از سانحه ی پیچیده cPTSD افزایش می یابد در مقابل، با افزایش نمره ی افراد در سبک دلبستگی ایمن ۳۹۶/۰ = r، ۰۱/۰>P و شفقت به خود ۶۲۴/۰ = r، ۰۱/۰>P ، نمره ی افراد در اختلال استرس پس از سانحه ی پیچیده cPTSD کاهش می یابد بر اساس یافته های این پژوهش می توان نتیجه گرفت که سبک های دلبستگی ایمن، اجتنابی و اضطرابی و شفقت به خود عوامل مهم پیش بینی کننده ی اختلال استرس پس از سانحه ی پیچیده هستند و ۳/۵۵ درصد از واریانس آن را تبیین می کنند پرداختن به سبک های دلبستگی و شفقت به خود می تواند نقش مهم و پررنگی در درمان این اختلال داشته باشد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

بهار شمس عالم

۱ کارشناس ارشد روان شناسی بالینی، گروه روان شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

حجت اله فراهانی

۲ دانشیار، گروه روان شناسی، دانشکده ی علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

�مس عالم، بهار و فراهانی، حجت اله،1405،پیش بینی استرس پس از سانحه ی پیچیده بر اساس سبک های دلبستگی و شفقت به خود در دانشجویان ایرانی،بیست و نهمین کنفرانس ملی روانشناسی علوم تربیتی و اجتماعی،بابل

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات بیست و نهمین کنفرانس ملی روانشناسی علوم تربیتی و اجتماعی27 فروردین 1405 · بابل