چکیده مقاله
علم روانشناسی ، یکی از شاخص های علوم انسانی به شمار می رود این بدین دلیل است که دو مولفه روان و شخصیت انسان، بر ساحت فردی و اجتماعی تاثیرات مهم و معتنابهی می نهد یکی از شاخه های مهم علم روانشناسی ، روانشناسی شخصیت است که رکن رکین آن، پرداخت به شالوده و زوایای ”شخصیت ” انسان است در مغرب زمین ، مکاتب مختلفی در این باب ایجاد شده است که ؛ هر کدام بعدی از ابعاد شخصیت را در قالب نظریه خاصی شناسایی کردهاند باری علامه محمد تقی جعفری در بسیاری از نوشته هایش به تحقیق در علم روانشناسی و رکن مرکزی آن یعنی »شخصیت «، پرداخته و با انتقادات متنوع، درصدد ایجاد یک تحول و چرخش فکری در این حوزه می باشد ایشان با رفتارگرایی ، کمیت انگاری و تجربه گرایی صرف در این علم مخالفت کرده و همت روانشناسان جدید را مصروف در این امور می داند بنا به اعتقاد ایشان، رسالت و شالوده بنیادین روانشناسی شخصیت ، معرفت به من » ملکوتی « در روانشناسی اسلامی ، علم النفس است ، که روانشناسی غربی در پردهگرفتن از زوایای آن ناموفق بوده است فلذامهمترین ، بعد شخصیت ، وجهه روحانی بودن آن است که روانشناسی جدید، جملگی آن را به نسیان سپرده است آرای علامه را می توان به عنوان کلیدی رهگشا در حل مجهولات علمی شخصیت و صیقل مکاتب مختلف محسوب نمود در این مقاله تلاش می شود تا با رویکرد توصیفی ، تحلیلی و انتقادی به روانشناسی شخصیت پرداخته شودمتعاقبا؛ به رویکرد انتقادی علامه و آثارونتایج آرای ایشان نظر می گردد هدف اصلی این مقاله تنقیح مولفه های اساسی روانشناسی شخصیت ، با توجه به آموزههای الهیاتی اسلامی با روش انتقادی استدلالی است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ارع گنجارودی، مرتضی و تاییدی، سمانه،1402،ارزیابی انتقادی «روانشناسی شخصیت» با تاکید بر آرای علامه محمدتقی جعفری،هشتمین همایش بین المللی مدیریت، روانشناسی و علوم انسانی با رویکرد توسعه پایدار،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات هشتمین همایش بین المللی مدیریت، روانشناسی و علوم انسانی با رویکرد توسعه پایدار15 اسفند 1402 · تهران