شناسایی رابطه بین سبک تصمیم گیری و سبک رهبری مدیران آموزشی با خودسودمندی معلمان ناحیه ۷ مقطع ابتدایی شهر مشهد

چکیده مقاله

پژوهش حاضر با هدف بررسی شناسایی رابطه بین سبک تصمیم گیری و سبک رهبری مدیران آموزشی با خودسودمندیمعلمان ناحیه ۷ مقطع ابتدایی شهر مشهد انجام شد جامعه آماری جامعه این شامل معلمان و مدیران مقطع ابتدایی ناحیه ۷شهر ۳۵۶ نفر، ۲۱۸ زن و ۱۳۸ مرد انتخاب ناحیه ۷ به علت شاغل بودن پژوهشگر در این ناحیه می باشد نمونه براساسفرمول کوکران برای ۳۵۶ نفر شامل ۱۸۴ نفر زن و مرد از معلمان مقطع ابتدایی ناحیه ۷ مشهد است که به پرسشنامه هایپژوهش پاسخ دادند پرسشنامه رهبری توسط وارنر بارک در سال ۲۰۰۴ ، پرسشنامه خودسودمندی معلم در سال ۲۰۰۷توسط چو و بولی و پرسشنامه سبک تصمیم گیری اسکات و بروس ۲۰۰۰ بود نتایج تجزیه و تحلیل آماری نشان می دهدبین خودسودمندی با سبک های تصمیم گیری عقلانی، شهودی، وابستگی، اجتنابی و سبک های رهبری تحول گرا و تعاملیبه ترتیب ۰/۲۴ ، ۰/۴۹ ، ۰/۳۴ ، ۰/۴۵ و ۰/۲۶ می باشد، این همبستگی ها در سطع معنی داری P>۰/۰۵ معنی دار است و با توجه به جهت همبستگی ها با ۹۹ صدم اطمینان می توان گفت که هرچه میزان استفاده از سبک های تصمیمگیری شهودی، وابستگی و اجتنابی و سبک های رهبری تحول گرا کاهش و میزان استفاده از سبک تصمیم گیری عقلانی وسبک رهبری تعاملی مدیران افزایش یابد میزان خوداثربخشی معلمان افزایش می یابد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

شیما اصحابی نژاد

کارشناسی ارشد، موسسه آموزش عالی حکمت رضوی مشهد

�صحابی نژاد، شیما،1403،شناسایی رابطه بین سبک تصمیم گیری و سبک رهبری مدیران آموزشی با خودسودمندی معلمان ناحیه ۷ مقطع ابتدایی شهر مشهد،بیست و دومین کنفرانس ملی روانشناسی، علوم تربیتی و اجتماعی،بابل

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات بیست و دومین کنفرانس ملی روانشناسی، علوم تربیتی و اجتماعی30 فروردین 1403 · بابل