چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف بررسی اصول فرهنگی حاکم بر مد و لباس در ایران و با روش مروری نظام مند انجام شده است لباس به عنوان پدیده ای چندلایه، نه تنها پاسخگوی نیازهای زیستی و اقلیمی است، بلکه بازتاب دهنده هویت، باورها، ارزش ها، جایگاه اجتماعی و تحولات تاریخی یک جامعه به شمار می رود در ایران با تمدنی کهن و تنوع قومی و فرهنگی گسترده، اصول فرهنگی حاکم بر پوشاک همواره در تعامل میان سنت و مدرنیته، دیانت و عرف، و زیست بوم های متفاوت شکل گرفته است یافته های این مرور نشان می دهد که مهمترین اصول فرهنگی مد و لباس در ایران عبارتند از: اصل پوشیدگی و حجاب برگرفته از ارزش های اسلامی–ایرانی، اصل نمادگرایی رنگی و نقوش مانند کاربرد رنگ سبز، سیاه، نقوش شیر و خورشید یا بته جقه ، اصل تمایز اجتماعی و قومی از طریق لباس های محلی همچون کردی، بلوچی، ترکمنی و گیلکی ، اصل توجه به جنس و کیفیت پارچه از ابریشم قم تا پشم کرمان و اصل تعادل بین اصالت و نوآوری همچنین مد در ایران نه یک جریان خطی، بلکه ترکیبی از مقاومت فرهنگی، بازتولید سنت ها و پذیرش گزینشی پدیده های جهانی بوده است نتیجه آنکه هرگونه سیاست گذاری در حوزه مد و لباس در ایران، بدون درک درست از این اصول فرهنگی، محکوم به شکست است پژوهش حاضر بر لزوم تدوین دانش بومی مد و لباس مبتنی بر مردم شناسی و نشانه شناسی فرهنگی تاکید دارد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�عیت پیشه، محدثه و پیمان، فاطمه و ذاکردوست، سارا و صادقی، اسما و مغانی، آیگین و شفیعی، ابوذر،1405،بررسی اصول فرهنگی مد و لباس در ایران،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم26 اردیبهشت 1405 · بوشهر