چکیده مقاله
ادبیات کهن فارسی، گنجینه ای غنی از مفاهیم تربیتی، اخلاقی و حقوقی است که بخش قابل توجهی از محتوای کتاب های درسی دوره ابتدایی ایران را تشکیل می دهد پژوهش حاضر با هدف واکاوی فقهی حقوقی مضامین تربیتی مندرج در داستان های کهن ادبیات فارسی کتاب های ابتدایی انجام شده است روش پژوهش از نوع توصیفی تحلیلی با رویکرد تحلیل محتوای کیفی بوده و نمونه مورد بررسی شامل داستان های کهن مندرج در کتاب های فارسی دوره ابتدایی چاپ ۱۴۰۲ ۱۴۰۱ است یافته ها نشان می دهد که مضامین تربیتی این داستان ها با بسیاری از اصول و قواعد فقهی حقوقی اسلام هم سویی دارند و در شش مقوله اصلی قابل دسته بندی هستند: عدالت ورزی و دادگری برگرفته از قاعده فقهی عدل و انصاف، امانتداری و وفای به عهد مستند به آیه شریفه «ان الله یامرکم ان تودوا الامانات الی اهلها» و قاعده فقهی لزوم وفای به عقد، راست گویی و پرهیز از کذب مبتنی بر حرمت شرعی دروغ، احترام به والدین و نیکی به آنان مستند به قاعده فقهی وجوب اطاعت از والدین، مسئولیت پذیری و اهتمام به امور دیگران برگرفته از قاعده فقهی تعاون بر بر و تقوا، و پرهیز از ظلم و ستم مستند به قاعده فقهی حرمت ظلم و لاضرر جعفری لنگرودی، ۱۳۹۲؛ محقق داماد، ۱۳۹۵ نتیجه گیری حاکی از آن است که داستان های کهن ادبیات فارسی در کتاب های ابتدایی، بستری مناسب برای انتقال غیرمستقیم مفاهیم فقهی حقوقی به کودکان فراهم می کنند و می توانند در تربیت شهروندانی آگاه به حقوق و تکالیف خود موثر باشند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�یگی، مدینه و طاهری دوست، علی و شه بخش، عمران و پیری، فرزانه،1405،واکاوی فقهی-حقوقی مضامین تربیتی در داستان های کهن ادبیات فارسی کتاب های ابتدایی،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم26 اردیبهشت 1405 · بوشهر