چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف کاهش رفتارهای پرخاشگرانه و بهبود تعاملات اجتماعی در دانش آموزان با نیازهای ویژه پایه سوم دبستان شهید کلانتری در سال تحصیلی جاری انجام شده است مسئله اصلی که انگیزه این تحقیق شد، مشاهده مکرر رفتارهای تهاجمی فیزیکی و کلامی در برخی دانش آموزان بود که نه تنها فرآیند یادگیری آن ها را با اختلال جدی مواجه کرده بود، بلکه امنیت روانی فضای کلاس را نیز تحت شعاع قرار می داد در این اقدام پژوهی که با روش توصیفی تحلیلی انجام شد، ابتدا از طریق ابزارهایی همچون مشاهده نظام مند، مصاحبه با والدین و بررسی سوابق تحصیلی، شواهد اولیه گردآوری شد تجزیه و تحلیل داده ها نشان داد که ریشه این پرخاشگری ها نه در بدرفتاری عمدی، بلکه در نقص مهارت های «خودکنترلی» و عدم شناخت هیجانات نهفته است برای رفع این چالش، مجموعه ای از مداخلات آموزشی شامل آموزش تکنیک «چراغ راهنما» برای مدیریت تکانه، ایجاد «گوشه آرامش» در کلاس، اجرای نمایش های خلاق ایفای نقش و سیستم پاداش ژتونی به مرحله اجرا درآمد پس از اجرای این راهکارها، گردآوری شواهد دوم نشان دهنده کاهش معنادار رفتارهای پرخاشگرانه، افزایش آستانه تحمل دانش آموزان در مواجهه با ناکامی ها و بهبود چشمگیر رابطه میان دانش آموزان با نیازهای ویژه و سایر همکلاسی ها بود نتایج این پژوهش بر این نکته تاکید دارد که با توانمندسازی دانش آموزان در زمینه هوش هیجانی و آموزش مستقیم مهارت های خودنظم دهی، می توان محیطی پویا و آرام برای رشد همه جانبه فراگیران، به ویژه دانش آموزان با نیازهای ویژه، فراهم آورد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
نوزاد، الهه،1405،چگونه توانستم با آموزش مهارت های خودکنترلی، پرخاشگری را در دانش آموزان با نیازهای ویژه در مدرسه شهید کلانتری بهبود ببخشم؟،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم26 اردیبهشت 1405 · بوشهر