چکیده مقاله
با توجه به چالش های زیست محیطی روزافزون و کاهش رو به رشد منابع سوخت های فسیلی، گذار به سمت سیستم های انرژی پاک و پایدار به یکی از اولویت های استراتژیک در مهندسی برق قدرت تبدیل شده است این مقاله به بررسی نقش کلیدی منابع انرژی تجدیدپذیر، به ویژه انرژی های خورشیدی و بادی، در ارتقای شاخص های بهره وری و قابلیت اطمینان شبکه های قدرت می پردازد یکی از مزایای اصلی ادغام این منابع، کاهش چشمگیر تلفات انرژی در خطوط انتقال و توزیع از طریق توسعه واحدهای تولید پراکنده DG است که مستقیما منجر به افزایش راندمان کلی سیستم می گردد علاوه بر این، بهره گیری از ریزشبکه ها و سیستم های ذخیره ساز انرژی در کنار منابع تجدیدپذیر، پایداری شبکه را در برابر نوسانات ناگهانی بار و خطاهای گذرا بهبود بخشیده و تداوم سرویس دهی به مصرف کنندگان حساس را تضمین می کند در این پژوهش، چالش های فنی ناشی از ماهیت متناوب این انرژی ها و راهکارهای هوشمند مدیریتی برای غلبه بر این محدودیت ها مورد تحلیل قرار گرفته است یافته ها نشان می دهد که برنامه ریزی بهینه و جایابی دقیق واحدهای تجدیدپذیر نه تنها هزینه های عملیاتی و نگهداری را کاهش می دهد، بلکه با ایجاد تنوع در سبد تولید انرژی، تاب آوری و قابلیت اطمینان شبکه را در شرایط بحرانی و اوج مصرف به طور قابل توجهی افزایش می دهد در نهایت، این مطالعه بر ضرورت اتخاذ استراتژی های نوین جهت دستیابی به یک سیستم قدرت پایدار، اقتصادی و ایمن تاکید می ورزد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
پورکیخایی، سعید،1405،کاربرد انرژی های تجدیدپذیر در بهبود بهره وری و قابلیت اطمینان شبکه های برق قدرت،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم26 اردیبهشت 1405 · بوشهر