کنفرانس استکهلم ۱۹۷۲: سرآغاز حقوق بین الملل محیط زیست مدرن و تاثیر آن بر حکمرانی جهانی

چکیده مقاله

کنفرانس سازمان ملل متحد درباره محیط زیست انسانی استکهلم، ۱۹۷۲ نقطه عطفی در تاریخ حقوق و سیاست بین الملل محیط زیست محسوب می شود این کنفرانس با تصویب «بیانیه استکهلم» شامل ۲۶ اصل بنیادین و یک برنامه عمل ۱۰۹ توصیه ای، چارچوبی نوین برای حفاظت از محیط زیست در سطح جهانی ایجاد کرد پژوهش حاضر با روش تحلیلی توصیفی، به بررسی ابعاد حقوقی، نهادی و سیاسی این کنفرانس می پردازد یافته ها نشان می دهد که بیانیه استکهلم موفق شد میان نگرانی های زیستمحیطی کشورهای توسعه یافته و اولویت های توسعه ای کشورهای در حال توسعه تعادل برقرار کند اصولی مانند حق بر محیط زیست سالم، مسئولیت مشترک اما متفاوت، و اصل پیشگیری از خسارت فرامرزی، در این بیانیه پایه گذاری شدند از سوی دیگر، تاسیس برنامه محیط زیست ملل متحد UNEP به عنوان دستاورد نهادی کنفرانس، نقش مهمی در هماهنگی اقدامات بین المللی ایفا کرده است این پژوهش نتیجه می گیرد که کنفرانس استکهلم نه تنها زمینه ساز شکل گیری حقوق بین الملل محیط زیست به عنوان یک رشته مستقل شد، بلکه با ایجاد پیوند میان محیط زیست، توسعه و حقوق بشر، گفتمان نوینی را در عرصه حکمرانی جهانی ایجاد نمود که تاثیرات آن تا امروز در اسناد و نهادهای بین المللی مشهود است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

سید کیهان اسدی

پژوهشگر حقوق بین الملل و مدرس دانشگاه

رضا کارگزاری

دانشجوی کارشناسی ارشد حقوق انرژی دانشگاه شهید بهشتی

کارگزاری، رضا،1404،کنفرانس استکهلم ۱۹۷۲: سرآغاز حقوق بین الملل محیط زیست مدرن و تاثیر آن بر حکمرانی جهانی،بیست و یکمین کنفرانس ملی پژوهش های نوین در تعلیم و تربیت، روانشناسی، فقه و حقوق و علوم اجتماعی،شیروان

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات بیست و یکمین کنفرانس ملی پژوهش های نوین در تعلیم و تربیت، روانشناسی، فقه و حقوق و علوم اجتماعی28 بهمن 1404 · شیروان