چکیده مقاله
امید به زندگی یکی از مولفه های مهم سلامت روان و سازگاری دانش آموزان در مواجهه با فشارهای تحصیلی، اجتماعی و خانوادگی است دانش آموزان در سنین ابتدایی به دلیل شکل گیری تدریجی نگرش ها و سبک های تفکر، در برابر پیامدهای شناختی هیجانی محیط آموزش و روابط بین فردی حساس تر هستند در همین راستا، پژوهش های روان شناسی مثبت نگر نشان می دهند «مهارت های مثبت اندیشی» می توانند با تغییر سبک پردازش شناختی، تقویت باور به آینده و افزایش انگیزش برای تلاش، امید به زندگی را ارتقا دهند Seligman, ۲۰۱۱؛ Fredrickson, ۲۰۰۱ بر اساس نظریه امید اسنایدر، امید یک ساختار شناختی انگیزشی شامل «عامل بودن» و «مسیرها/برنامه ها» است که فرد را به حرکت هدفمندانه در شرایط دشوار قادر می سازد Snyder, ۲۰۰۲ هدف پژوهش حاضر، بررسی و تحلیل اثر بخشی مهارت های مثبت اندیشی بر امید به زندگی در چارچوب مطالعات کتابخانه ای و مروری است در این پژوهش، ضمن تبیین مفاهیم کلیدی امید و مثبت اندیشی، شواهد حاصل از پژوهش های داخلی و خارجی مرتبط مرور و دسته بندی می شود یافته های کلی مرور نشان می دهد مداخلات مبتنی بر تمرین های شناختی هیجانی مثبت مانند بازچینی شناختی، تمرین آینده نگر، خوش بینی واقع بینانه، و تقویت افکار امیدبخش می تواند موجب افزایش امید، کاهش نشانه های ناامیدی و افزایش باور به توانایی برای رسیدن به اهداف در دانش آموزان گردد همچنین، به نظر می رسد اثر بخشی این مهارت ها در گروه های سنی پایین تر، در صورتی که به شکل ساده، بازی محور و متناسب با رشد شناختی و هیجانی اجرا شود، بیشتر قابل حصول باشد نتایج این مرور می تواند برای برنامه های ارتقای سلامت روان در مدارس ابتدایی، مخصوصا برای دانش آموزان پسرانه، راهکارهای عملی فراهم کند
کلیدواژهها
نویسندگان
محمدرضا گلمرادی
کارشناس عمرانی شهرداری مورموری- آبدانان
اکرم جمالی اخوان
آموزش و پرورش منطقه ۱۴
مریم جمالی اخوان
آموزش و پرورش منطقه ۱۴
فاطمه ابوالحسن
آموزش و پرورش منطقه ۱۴
شیوه ارجاع
�مالی اخوان، اکرم و جمالی اخوان، مریم و ابوالحسن، فاطمه،1405،اثر بخشی مهارت های مثبت اندیشی بر امید به زندگی،بیست و چهارمین همایش ملی پژوهش های مدیریت و علوم انسانی در ایران،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و چهارمین همایش ملی پژوهش های مدیریت و علوم انسانی در ایران31 خرداد 1405 · تهران