اصالت احساس ، موسیقی و تخیل در اشعار پژمان بختیاری

چکیده مقاله

حسین پژمان بختیاری ۱۲۷۹ ۱۳۵۳ محقق، مترجم و شاعر بزرگ از شاعران سنتگرای معاصر است؛ فردی آگاه و شعر شناس که به واسطه غور در آثار بزرگانی چون رودکی، فرخی، منوچهری، فردوسی، سعدی و حافظ گرایش وتاثیر پذیری وی از این بزرگان در شعرش کاملا مشهود است در دوره معاصر نیز میتوان او را هم ارز کسانی چون بدیع الزمان فروزانفر، امیری فیروزکوهی، وحید دستجردی، رهی معیری، رعدی آذرخشی و بهار دانست حسین پژمان بختیاری؛ شاعر، مترجم و محقق معاصر، بیشتر به سبب اشعارش شناخته میشود وی یکی از شاعران سنت گرای رمانتیک است که اشعارش را با توجه به الگوهای زیباشناختی شعر کهن ایران سروده است در این نوشتار، نویسنده سعی کرده ضمن توجه به وضعیت زندگی وی بویژه در دوران کودکی و شرح تحصیل ، نقبی به دفترهای شعرش بزند و به بررسی اصالت احساس ، موسیقی و تخیل در اشعار پژمان بختیاری بپردازد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

احمدرضا شایسته

کارشناسی ارشد تاریخ ایران اسلامی دانشگاه یاسوج

کتایون روزه زاده

دانشجوی مقطع دکتری زبان و ادبیات فارسی

مهران رحیمی دودرایی

دانشجوی کارشناسی ارشد تاریخ ایران اسلامی دانشگاه یاسوج

�وزه زاده، کتایون،1405،اصالت احساس ، موسیقی و تخیل در اشعار پژمان بختیاری،بیست و چهارمین همایش ملی پژوهش های مدیریت و علوم انسانی در ایران،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات بیست و چهارمین همایش ملی پژوهش های مدیریت و علوم انسانی در ایران31 خرداد 1405 · تهران