چکیده مقاله
این اقدام پژوهشی با هدف کاهش اضطراب و سختی جدایی دانش آموزان از والدین از طریق همدردی و همراهی عاطفی معلم انجام شد در ابتدا مسئله با مشاهده مستقیم رفتار دانش آموزان، مصاحبه با والدین و دانش آموزان و یادداشت های روزانه شناسایی شد و مشخص گردید که جدایی از والدین باعث بروز اضطراب، مقاومت در حضور در کلاس و کاهش مشارکت فعال دانش آموزان می شود سپس با بررسی سوابق نظری و عملی و مشورت با همکاران و مدیر مدرسه، راهکارهایی شامل ایجاد فضای امن و آرام، فعالیت های کوتاه و جذاب، گفت وگو و همدردی فردی با دانش آموزان و تعامل مستمر با والدین طراحی شد این راهکارها با زمان بندی مشخص و نظارت مدیر و عوامل اجرایی اجرا شد و در طول اجرای طرح، شواهد و مدارک متعدد شامل یادداشت های روزانه، مصاحبه ها، اظهارات والدین و همکاران و مدارک تصویری جمع آوری گردید تجزیه و تحلیل داده ها نشان داد که اجرای برنامه همدردی باعث کاهش محسوس اضطراب دانش آموزان، افزایش مشارکت فعال، بهبود تعامل با همسالان و معلم و ارتقای تجربه حضور در مدرسه شده است ارزیابی تاثیر اقدام با تایید مدیر، همکاران و والدین اعتبار علمی یافته ها را تضمین کرد و اصلاحات لازم در زمان بندی و نحوه اجرای فعالیت ها اعمال شد تا نتایج پایدار و قابل اتکا باشند این اقدام پژوهشی نشان داد که همدردی و همراهی عاطفی معلم می تواند به عنوان یک راهکار موثر و کاربردی برای کاهش اضطراب جدایی دانش آموزان و بهبود مشارکت و یادگیری آن ها در محیط مدرسه به کار گرفته شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�سمعیل زاده کلاگری، زینب،1404،چگونه توانستم با همدردی کردن سختی جدایی از والدین را در دانش آموز کاهش دهم؟،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم12 آذر 1404 · بوشهر