روش شناسی حل مساله فقهی

چکیده مقاله

دانش اصول، قاعده سازی عملیات فقهی را بر عهده دارد اما در استنباط فقهی، عملیات فراتر از آن انجام می شود استنباط فقهی، مجموعه ای از فعالیت ها است که در دانش اصول، قواعد فقهی و دانش رجال منقح شده است از آنجایی که این عملیات پیچیده و نیازمند دقت زیاد است، باید به عنوان یک فرآیند تعریف شود با این حال، در بررسی کتب فقهی و اصولی، مشخص می شود که بیشتر به استدلال ها و نظریه پردازی ها و تبیین مبانی اشاره شده است گرچه از برخی عبارات می توان شواهدی یافت، اما به روش حل مسائل به صورت متمرکز و شفاف، نشانی وجود ندارد از این رو، شایسته است که روش حل مساله فقهی به طور مستقل تبیین شود کشف این لایه های درهم تنیده و پیچیده در فرآیند استنباط، همراه با تحلیل های ماشینی و هوشمند، افق های جدید و نتایج دقیق را به دنبال خواهد داشت روش حل پیشنهادی برای سه محور موضوع شناسی، منبع شناسی و مدل شناسی استوار است به این معنا که در ابتدا، مساله به صورت شفاف تعیین می شود و سپس منابع مرتبط کشف می شوند پس از آن، حکم و اجزای آن از ادله استخراج می شود در این نوشتار، با استفاده از منابع کتابخانه ای و بر اساس روش توصیفی تحلیلی، به بیان حل مساله فقهی با کاربست عملی پرداخته می شود

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

حمید درایتی

سیدمحمدباقر قدمیسیدمحمدصادق قدمیرضا میهن دوست

سیدمحمدباقر قدمی

حمید درایتیسیدمحمدصادق قدمیرضا میهن دوست

سیدمحمدصادق قدمی

حمید درایتیسیدمحمدباقر قدمیرضا میهن دوست

رضا میهن دوست

حمید درایتیسیدمحمدباقر قدمیسیدمحمدصادق قدمی

�رایتی، حمید و قدمی، سیدمحمدباقر و قدمی، سیدمحمدصادق و میهن دوست، رضا،1404،روش شناسی حل مساله فقهی،اولین همایش علوم اسلامی و انسانی دیجیتال،قم

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات اولین همایش علوم اسلامی و انسانی دیجیتال17 مهر 1404 · قم