چکیده مقاله
هدف از این پژوهش توصیفی همبستگی پیش بینی سلامت عمومی مربیان ورزش شهر تهران بر اساس استرس و فرسودگی شغلی بود جامعه آماری پژوهش کلیه افراد دارای کارت مربیگری و معلمان ورزش شاغل در شهر تهران بود که از این بین و براساس جدول مورگان ۳۸۴ مربی و معلم تربیت بدنی به روش تصادفی ساده به عنوان نمونه انتخاب شد افراد نمونه به پرسشنامه های استرس شغلی پارکر و دکوتیس JSS ۱۹۸۳ ؛ فرسودگی شغلی مزلاج ۲۰۰۱ سلامت عمومی گلدبرگ GHQ۲۸ پاسخ دادند داده های حاصله به منظور تحلیل به روش همبستگی پیرسون و رگرسیون چندمتغیره وارد نرم افزار SPSS۲۳ شد نتایج پژوهش نشان داد استرس شغلی و فرسودگی شغلی روی هم رفته به میزان ۱۸/۲ درصد از سلامت عمومی مربیان ورزش شهر تهران پیش بینی می کند همچنین ضرایب رگرسیون نشان می دهد متغیر استرس شغلی با ۰/۱۵۷ =B و فرسودگی شغلی با ۰/۳۴۰ B ؛ فشار زمانی ۲۰/۲۸۳ و اضطراب مربوط به شغل ۰/۲۶۸ ؛ خستگی عاطفی ۰/۳۱۶ ؛ مسخ شخصیت ۲۰/۴۲۲ و عملکرد فردی ۲۰/۳۵۴ رابطه منفی با سلامت عمومی مربیان ورزش شهر تهران دارد که این مقدار رابطه از نظر آماری با ۹۹ درصد اطمینان ۰/۰۱ > P معنادار است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
مولائی، صدیقه و فراهانی، ابوالفضل،1404،پیش بینی سلامت عمومی مربیان ورزش شهر تهران بر اساس استرس و فرسودگی شغلی،نهمین کنفرانس بین المللی علوم ورزشی، تربیت بدنی و سلامت اجتماعی،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات نهمین کنفرانس بین المللی علوم ورزشی، تربیت بدنی و سلامت اجتماعی31 شهریور 1404 · تهران