برآورد عددی و تحلیلی نشست سطح زمین ناشی از تونلسازی با سپر تعادلی (مطالعه موردی؛ خط هفت متروی تهران)

چکیده مقاله

تونلسازی در نواحی کم عمق شهری و در زمین های نرم، همواره توام با مخاطراتی است که نادیده گرفتن آنها می تواند عواقب ناخوشایندی در برداشته باشد مساله نشست سطح زمین و تاثیر آن بر سازه های سطحی از مهمترین این مخاطرات است، که به منظور جلوگیری از خسارت بر سازه های روزمینی می بایستی با آیین نامه های مربوط کنترل گردد در این مقاله جهت پیش بینی میزان نشست در محل گمانه M7 خط هفت متروی تهران از روش عددی تفاضل محدود نرم افزار FLAC2D و روش تحلیلی بابِت استفاده شده است در روش تحلیلی فوق پارامترهای مربوط به هندسه سپر و آسترکاری و همچنین پارامترهای محیط دخیل می باشند نتایج بدست آمده از روش های عددی و تحلیلی نشان می دهد که میزان نشست ماکزیمم سطح زمین در این مقطع با توجه به عمق تونل 4/28متر به ترتیب 28/6 و 6/6 سانتیمتر است که این مقدار، بیش از حد مجاز 2سانتیمتر است همچنین نتایج نشان می دهد که پروفیل نشست بدست آمده از روش تحلیلی نسبت به روش عددی دارای گودی نشست باریکتری است توافق خوب بین نتایج حاصل از هر دو روش نشان می دهد که مقادیر ارائه شده در این مطالعه دارای قابلیت اعتماد بالایی می باشند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

قاسم ستاری

دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب، دانشکده تحصیلات تکمیلی، عضو ب

احمد اسدی

دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب، دانشکده تحصیلات تکمیلی، عضو

کوروش شهریار

دانشگاه صنعتی امیرکبیر، دانشکده معدن و متالورژی، تهران

حسین زمانی

مهندسین مشاور سنگ و تونل آزما، تهران

�تاری، قاسم و اسدی، احمد و شهریار، کوروش و زمانی، حسین،1388،برآورد عددی و تحلیلی نشست سطح زمین ناشی از تونلسازی با سپر تعادلی (مطالعه موردی؛ خط هفت متروی تهران)،هشتمین کنفرانس تونل ایران،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات هشتمین کنفرانس تونل ایران29 اردیبهشت 1388 · تهران