چکیده مقاله
امروزه توسعه شبکه حمل و نقل درون شهری از الزامات توسعه شهرهای بزرگ بشمار می رود در این بین، بخشی از این توسعه مرهون ساخت و ساز تونلهای مترو و راه اندازی و تکمیل شبکه قطار شهری می باشد یکی از مسائلی که همواره تونلسازی در فضاهای شهری را با چالش مواجه می سازد، امکان ایجاد نشست های قابل توجه حین حفاری تونل و ایجاد مشکل برای سازه های سطحی می باشد در این مقاله بطور عمده به مرور ادبیات فنی موجود در برآورد نشست ناشی از حفاری تونل در مصالح ریزدانه پرداخته شده و جدیدترین روابط تحلیلی موجود در این زمینه ارائه و پارامترهای آنها تشریح گردیده است در پایان به عنوان یک مطالعه موردی میزان نشست ناشی از حفاری بخش شرقی غربی تونل خط 7 متروی تهران واقع در مصالح ریزدانه آبرفتی مورد بررسی قرار گرفته و نشست ناشی از حفاری محاسبه و با مقادیر مجاز آئین نامه ای مقایسه گردیده است در نتیجه این مقایسه بسته به نوع سازه های سطحی اعم از بتنی، فولادی و آجری، موقعیت مناطق مساله دار نسبت به محور تونل مشخص گردیده است
کلیدواژهها
نویسندگان
مرتضی اسماعیلی
دانشگاه علم و صنعت ایران، دانشکده راه آهن، تهران
حمید توکلیان نیا
دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی، دانشکده عمران، تهران
شیوه ارجاع
�سماعیلی، مرتضی و توکلیان نیا، حمید،1388،بررسی تحلیلی نشست ناشی از حفاری بخش شرقی - غربی خط 7 متروی تهران و اثر آن بر سازه های سطحی،هشتمین کنفرانس تونل ایران،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات هشتمین کنفرانس تونل ایران29 اردیبهشت 1388 · تهران