چکیده مقاله
آموزش مثبت اندیشی به عنوان یکی از رویکردهای نوین روانشناسی تربیتی، با تمرکز بر تقویت نگرش های سازنده، خودکارآمدی، خوش بینی و مهارت های اجتماعی، می تواند نقش مهمی درارتقای توانمندی های فردی وکاهش فشار روانی دانش آموزان ایفا کند هدف از این پژوهش ، بررسی تاثیر تفکر مثبت اندیشی برمهارت های ارتباطی وکاهش فشارهای روانی دانش آموزان و ارائه چارچوب علمی کاربردی برای استفاده از این رویکرد در محیط های آموزشی است نتایج نشان می دهد که آموزش مثبت اندیشی موجب افزایش خودکارآمدی، اعتماد به نفس، شادکامی و امید دانش آموزان می شود و به آنان کمک می کند تا توانایی مدیریت هیجانات و فشارهای روانی تحصیلی را بهبود بخشند علاوه بر این، مهارت های ارتباطی،تعاملات بین فردی و توانایی برقراری روابط سازنده دانش آموزان با همسالان و معلمان تقویت می شود بررسی پیشینه مطالعات داخلی و بین المللی حاکی از آن است که بهره گیری از رو ش های آموزش مثبت اندیشی در قالب فعالیت های گروهی، تمرین های عملی، بازسازی شناختی و آموزش مهارت های مقابله ای، اثرات قابل توجهی بر کاهش اضطراب تحصیلی و افزایش کیفیت یادگیری دارد همچنین، ایجاد محیط مدرسه ای حمایت کننده و انگیزشی از طریق آموزش مثبت اندیشی، می تواند مشارکت اجتما عی دانش آموزان و توسعه مهارت های هیجانی آنان را تسهیل کند با توجه به اهمیت سلامت روان و تعاملات اجتما عی درموفقیت تحصیلی، ادغام آموزش مثبت اندیشی در برنامه های درسی و تربیتی مدارس توصیه می شود این رویکرد می تواند به عنوان یک ابزار علمی و عملی برای تقویت مهار ت های روان شناختی، اجتما عی و تحصیلی دانش آموزان مورد استفاده قرار گیردو زمینه رشد فردی و اجتما عی آنان را فراهم کند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�خشی، سمیرا و غفوری، سید امیر،1405،بررسی تاثیرتفکر مثبت اندیشی برارتقای مهارت های ارتباطی وکاهش فشارهای روانی دانش آموزان،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم26 اردیبهشت 1405 · بوشهر