چکیده مقاله
اضطراب اطلاعاتی به عنوان یکی از پیامدهای مهم عصر دیجیتال، به ویژه در شرایط بحرانی، به احساس استرس و سردرگمی افراد در مواجهه با حجم زیاد، پیچیدگی و ابهام اطلاعات اشاره دارد در نظام آموزشی ایران، این پدیده در دوران بحران هایی مانند همه گیری کووید ۱۹ و گسترش ناگهانی آموزش مجازی، به شکل چشمگیری در میان معلمان و دانش آموزان بروز یافت هدف این مقاله بررسی تجارب معلمان و دانش آموزان ایرانی از اضطراب اطلاعاتی در شرایط بحرانی و ارائه الگویی عملی برای مدیریت آن است این پژوهش با تکیه بر مرور ادبیات و شواهد موجود، ابعاد اضطراب اطلاعاتی را بر اساس مدل Naveed و Anwar ۲۰۲۲ شامل اضطراب تشخیص نیاز اطلاعاتی، جستجوی اطلاعات، ارزیابی اطلاعات، دسترسی، استفاده از اطلاعات و اضطراب وظیفه مورد بررسی قرار می دهد یافته ها نشان می دهد که عواملی مانند حجم بالای اطلاعات در محیط های مجازی، مشکلات زیرساختی، ضعف مهارت های دیجیتال، عدم قطعیت در ارزیابی های آموزشی و کاهش تعاملات اجتماعی، نقش مهمی در افزایش اضطراب اطلاعاتی در میان معلمان و دانش آموزان داشته اند همچنین نتایج نشان می دهد که حمایت روانی، بهبود مهارت های ارتباطی معلمان، ارتقای سواد اطلاعاتی و دیجیتال و مدیریت ساختارمند جریان اطلاعات می تواند در کاهش این نوع اضطراب موثر باشد در نهایت، مقاله با ارائه یک الگوی عملی مدیریت اضطراب اطلاعاتی مبتنی بر اصولی همچون وضوح اطلاعات، آموزش ارزیابی منابع، تقویت سواد دیجیتال و حمایت روانی، راهکارهایی کاربردی برای معلمان و دانش آموزان در شرایط بحرانی پیشنهاد می کند
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ل بند، رقیه و دل بند، معصومه،1405،بررسی تجارب معلمان ودانش آموزان از اضطراب اطلاعاتی در ایام بحران با تمرکز بر بستر ایران و ارائه الگو مدیریت،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم26 اردیبهشت 1405 · بوشهر