چکیده مقاله
مشکلات نوشتاری در کودکان، به ویژه اختلال دیسگرافیا، یکی از شایع ترین ناتوانی های یادگیری است که ۵ تا ۲۰ درصد دانش آموزان را تحت تاثیر قرار می دهد این اختلال عصبی رشدی، فراتر از بدخطی ساده بوده و شامل سه دسته اصلی است: اختلال در دست خط Motor Dysgraphia ، اختلال در املا Dyslexic Dysgraphia و اختلال در بیان نوشتاری Spatial Dysgraphia نشانه های هشداردهنده شامل دستخط ناخوانا، فشار غیرطبیعی قلم، کندنویسی، حذف یا اضافه کردن حروف، و بیزاری آشکار از نوشتن است علل این اختلال ترکیبی از عوامل عصبی شناختی، ژنتیکی، مشکلات هماهنگی دیداری حرکتی و گاه عوامل محیطی می باشد تشخیص دقیق توسط متخصصانی نظیر کاردرمانگر و روانشناس بالینی و با استفاده از ارزیابی های استاندارد انجام می شود درمان موثر شامل کاردرمانی، آموزش مستقیم مهارت نوشتاری، اصلاحات محیطی مانند ابزارهای کمکی و زمان اضافی ، حمایت های تحصیلی ارزیابی شفاهی، نرم افزارهای گفتار به متن و حمایت روانی عاطفی است عدم تشخیص و درمان به موقع می تواند به افت تحصیلی، کاهش شدید اعتماد به نفس، اضطراب و افسردگی منجر شود با این حال، با مداخله زودهنگام و حمایت آگاهانه والدین و معلمان، پیش آگهی این اختلال مطلوب است و کودکان می توانند با وجود دشواری در نوشتن، در سایر زمینه های تحصیلی و زندگی به موفقیت دست یابند آگاهی بخشی به خانواده ها و مربیان، کلید اصلی پیشگیری از عوارض ثانویه و شکوفایی توانایی های واقعی این کودکان است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�فیعی، علی و گودرزی، طاهره و خلیلی، فروزان و شهریور، زهرا،1405،بررسی جامع مشکلات نوشتاری در کودکان (دیسگرافیا)،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم26 اردیبهشت 1405 · بوشهر