چکیده مقاله
معماری ایرانی اسلامی به مثابه پدیده ای فرهنگی تاریخی، همواره در چارچوب قوانین حاکم بر جامعه، شریعت، عرف، و اصول حقوقی و شهرسازی شکل گرفته است مقاله حاضر با رویکردی مروری و تحلیلی، به بررسی نسبت میان «قانون» و «معماری ایرانی اسلامی» می پردازد پرسش اصلی آن است که قانون در سطوح مختلف شرعی، عرفی، مدنی، و حکومتی چگونه بر کالبد، معنا، کارکرد، و سازمان فضایی معماری ایران پس از اسلام تاثیر گذاشته است یافته ها نشان می دهد که قوانین فقهی مانند حجاب، مالکیت، وقف، ارث، و حدود، به طور مستقیم بر طراحی خانه، مسجد، بازار، و فضاهای عمومی اثر گذاشته اند همچنین قوانین حکومتی و دیوانی از قبیل نظام نامه های شهری، قوانین مالیاتی، و مقررات ساخت وساز نقش تعیین کننده ای در ساماندهی بافت شهرها، ارتفاع بناها، عرض گذرها، و کاربری اراضی داشته اند در نهایت، مقاله بر ضرورت بازخوانی «قانون در معماری» به مثابه ابزاری برای حفظ هویت و پایداری زیست جهان ایرانی اسلامی تاکید می کند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�حیمی، آیدا و رئیسی، زهرا و زارع، راحیل و شفیعی، ابوذر،1405،بررسی معماری ایرانی اسلامی بر اساس قانون،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم26 اردیبهشت 1405 · بوشهر