چکیده مقاله
انقلاب دیجیتال، پارادایم های آموزش علوم را به طور بنیادین دگرگون ساخته است در این میان، ترکیب یادگیری مشارکتی Collaborative Learning با آزمایشگاه های مجازی Virtual Laboratories به عنوان یک رویکرد نوین و قدرتمند مطرح شده است که امکان تعامل غنی، دسترسی برابر به منابع پیچیده، و توسعه مهارت های قرن بیست و یکم را فراهم می آورد این مقاله مروری تحلیلی به بررسی جامع چارچوب های نظری، مدل های پیاده سازی، و یافته های پژوهشی مرتبط با تلفیق این دو حوزه می پردازد تمرکز اصلی بر چگونگی تسهیل تعاملات اجتماعی سازنده، به ویژه در بستر محیط های شبیه سازی شده یا آزمایشگاه های از راه دور است ما نظریه های کلیدی مانند سازنده گرایی اجتماعی ویگوتسکی را به عنوان پایه تئوریک این تلفیق معرفی می کنیم و مدل هایی نظیر یادگیری مبتنی بر حل مسئله PBL و یادگیری مبتنی بر جامعه دانش CSCL را در محیط های مجازی تحلیل می نماییم یافته های مرور پژوهش ها نشان می دهد که این رویکرد می تواند به طور معناداری بر پیشرفت تحصیلی، افزایش انگیزش، و تقویت مهارت های تفکر انتقادی و فرایندی علوم تاثیر مثبت بگذارد با این حال، چالش هایی نظیر شکاف دیجیتال، نیاز به طراحی آموزشی دقیق Instructional Design ، و تسهیل گری ماهرانه توسط معلم وجود دارد در نهایت، مقاله با ارائه دلالت های عملی برای برنامه ریزی درسی و پیشنهاداتی برای تحقیقات آتی در جهت بهینه سازی این پارادایم آموزشی، جمع بندی می شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
محروقی، بهاره سادات،1404،یادگیری مشارکتی با آزمایشگاه های مجازی در آموزش علوم،سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه
ارائهشده در
مجموعه مقالات سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه28 مهر 1404