چکیده مقاله
در سال های اخیر، افزایش آسیب های اجتماعی در میان دانش آموزان به یکی از چالش های مهم نظام های آموزشی و سیاست گذاری اجتماعی تبدیل شده است در این میان، برنامه های تربیت بدنی به عنوان یکی از مولفه های اساسی نظام آموزشی، ظرفیت قابل توجهی برای کاهش آسیب های اجتماعی و ارتقای سرمایه اجتماعی دارند هدف این پژوهش بررسی جامع نقش برنامه های تربیت بدنی در کاهش آسیب های اجتماعی و توسعه سرمایه اجتماعی دانش آموزان است پژوهش حاضر به صورت توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر مرور نظام مند منابع علمی معتبر داخلی و بین المللی انجام شده است یافته های حاصل از بررسی مطالعات نشان می دهد که تربیت بدنی از طریق سازوکارهای مختلفی همچون افزایش تعاملات اجتماعی، تقویت مهارت های ارتباطی، بهبود سلامت روان، کاهش انزوای اجتماعی و ایجاد فرصت های مشارکت گروهی، نقش موثری در کاهش رفتارهای پرخطر ایفا می کند شواهد پژوهشی بین المللی نشان می دهد که مشارکت در فعالیت های بدنی با کاهش معنادار احساس انزوا، اضطراب و افسردگی در نوجوانان همراه است و این امر به طور غیرمستقیم از بروز آسیب های اجتماعی جلوگیری می کند همچنین، برنامه های تربیت بدنی با فراهم کردن بستر تعاملات اجتماعی، زمینه ساز شکل گیری روابط مثبت، افزایش اعتماد متقابل و تقویت حس تعلق اجتماعی در میان دانش آموزان هستند از منظر نظری، یافته ها در چارچوب نظریه سرمایه اجتماعی، نظریه یادگیری اجتماعی و رویکرد رشد مثبت نوجوانان قابل تبیین است بر اساس این نظریه ها، فعالیت های گروهی ورزشی می توانند به شکل گیری هنجارهای اجتماعی مثبت، تقویت شبکه های ارتباطی و افزایش حمایت اجتماعی منجر شوند در این راستا، تربیت بدنی نه تنها به عنوان یک فعالیت جسمانی، بلکه به عنوان یک ابزار تربیتی–اجتماعی چندبعدی عمل می کند که نقش مهمی در توسعه سرمایه اجتماعی ایفا می نماید همچنین، یافته های پژوهش های داخلی نشان می دهد که در بستر مدارس ایران نیز مشارکت در فعالیت های ورزشی با افزایش مهارت های اجتماعی، کاهش پرخاشگری و ارتقای احساس تعلق به مدرسه همراه است در مجموع، نتایج این مطالعه بیانگر آن است که برنامه های تربیت بدنی می توانند به عنوان یک راهبرد موثر و کم هزینه در نظام آموزشی برای پیشگیری از آسیب های اجتماعی و تقویت سرمایه اجتماعی مورد استفاده قرار گیرند با این حال، اثربخشی این برنامه ها به کیفیت اجرا، حمایت محیطی، نقش معلمان و میزان مشارکت فعال دانش آموزان وابسته است بنابراین، توجه به رویکردهای نوین آموزشی در طراحی برنامه های تربیت بدنی ضروری است تا بتوان از ظرفیت کامل آن در ارتقای سلامت اجتماعی بهره برداری کرد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
میرزایی، فاطمه،1405،بررسی نقش برنامه های تربیت بدنی در کاهش آسیب های اجتماعی و توسعه سرمایه اجتماعی دانش آموزان،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم26 اردیبهشت 1405 · بوشهر