چکیده مقاله
مربیگری تحصیلی به عنوان رویکردی نوین در نظام های آموزشی، با تمرکز بر هدایت، حمایت و توانمندسازی دانش آموزان، نقش مهمی در ارتقای خودکارآمدی آنان ایفا می کند خودکارآمدی به باور دانش آموز نسبت به توانایی خود در انجام موفقیت آمیز تکالیف و غلبه بر چالش های آموزشی اشاره دارد و یکی از عوامل کلیدی موفقیت تحصیلی، انگیزش، پشتکار و سلامت روان محسوب می شود هدف این مقاله، بررسی نقش مربیگری تحصیلی در تقویت ابعاد مختلف خودکارآمدی دانش آموزان از طریق ایجاد اهداف روشن، بازخورد سازنده، افزایش انگیزش درونی، توسعه مهارت های خودتنظیمی و بهبود مسئولیت پذیری است پژوهش حاضر با روش مروری و تحلیل منابع علمی داخلی و خارجی انجام شده و یافته ها نشان می دهد که تعامل مستمر میان مربی و دانش آموز، شناسایی نقاط قوت و ضعف، آموزش راهبردهای یادگیری و حمایت عاطفی می تواند احساس شایستگی، اعتمادبه نفس و تاب آوری تحصیلی را به طور معناداری افزایش دهد همچنین، مربیگری تحصیلی با تقویت مهارت های برنامه ریزی، مدیریت زمان، حل مسئله و تصمیم گیری، زمینه دستیابی به عملکرد تحصیلی مطلوب تر را فراهم می سازد بر این اساس، بهره گیری از برنامه های مربیگری تحصیلی در مدارس می تواند به عنوان راهبردی اثربخش برای ارتقای خودکارآمدی، بهبود کیفیت یادگیری و پرورش دانش آموزانی مستقل، مسئولیت پذیر و موفق مورد توجه سیاست گذاران و دست اندرکاران نظام تعلیم و تربیت قرار گیرد
کلیدواژهها
نویسندگان
ماهره زندی پور
کارشناسی جامعه شناسی ،دانشگاه پیام نور واحد سنندج
اقدس جوینی
آموزگار سطح۲ حوزه علمیه مکتب نرجس
دنیا عرجونی
کاردانی دینی و عربی ، دانشگاه آزاد اسلامی واحد سنندج
منصوره نوری دلاور
آموزگار سطح۲ حوزه علمیه مکتب نرجس
کوهستان نور محمدی
کارشناسی ریاضی،دانشگاه فرهنگیان تبریز
خدیجه شهدادی
آموزگار،سطح۲ حوزه علمیه مکتب نرجس
شیوه ارجاع
�وینی، اقدس و نوری دلاور، منصوره و شهدادی، خدیجه،1405،نقش مربیگری تحصیلی در ارتقای خودکارآمدی دانش آموزان،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم26 اردیبهشت 1405 · بوشهر