چکیده مقاله
گسترش فزاینده هوش مصنوعی در عرصه آموزش، پرسشی اساسی را درباره نقش معلمان در آینده برانگیخته است این مقاله با هدف تبیین نقش در حال تحول معلم در عصر هوش مصنوعی، به بررسی این گذار از «آموزش دهنده صرف» به «راهبر یادگیری»، «تسهیل گر مهارت های انسانی» و «طراح تجارب آموزشی» می پردازد با بهره گیری از روش پژوهش روایتی تحلیلی، ادبیات نظری و پیشینه تجربی مرتبط به صورت نظام مند واکاوی شده است مبانی نظری پژوهش بر سه پایه فلسفی «پساساختارگرایی آموزشی»، روان شناختی «نظریه یادگیری خودراهبر» و فناورانه «چارچوب هم افزایی انسان و هوش مصنوعی» استوار است یافته های این مطالعه نشان می دهد که ظهور هوش مصنوعی، معلم را از فعالیت های تکراری و انتقال دانش صرف رها کرده و فرصتی بی بدیل برای تمرکز بر پرورش ابعاد منحصربه فرد انسانی مانند تفکر انتقادی، خلاقیت، هوش هیجانی، مربیگری اخلاقی و یادگیری اجتماعی عاطفی فراهم می آورد نقش های نوین معلم در شش محور «تسهیل گر یادگیری شخصی سازی شده»، «مربی شناختی و فراشناختی»، «معمار تجارب یادگیری»، «پل ارتباطی انسان و فناوری»، «الگوی اخلاق مداری» و «یادگیرنده مادام العمر» بازتعریف می شوند نتیجه گیری مقاله تاکید می کند که در این گفتمان جدید، این «معلم» نیست که حذف می شود، بلکه «تدریس سنتی» است که جای خود را به «رهبری یادگیری» می دهد بقا و اثربخشی نظام های آموزشی در این عصر، مستلزم بازاندیشی بنیادین در برنامه های توسعه حرفه ای معلمان و سیاست های تربیت معلم برای پرورش شایستگی های نوین است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
ملکی، محمد فرید و میراحمدی، میرپوریا و رفیعی سرود، لیلا و پاسبانی، هدیه،1405،نقش معلم در عصر هوش مصنوعی: از آموزش تا راهبری یادگیری،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم26 اردیبهشت 1405 · بوشهر