چکیده مقاله
در نظام های آموزشی نوین، پرورش «خودآگاهی» به عنوان سنگ بنای هوش هیجانی و مهارت های اجتماعی، از اهمیت راهبردی برخوردار است این مقاله با هدف تبیین نقش محوری معلم در فرایند شناسایی و توسعه خودآگاهی دانش آموزان تدوین شده است خودآگاهی به معنای توانایی درک دقیق احساسات، ارزش ها، نقاط قوت و ضعف، نقش تعیین کننده ای در موفقیت تحصیلی و سلامت روان فراگیران دارد بررسی ها نشان می دهد که معلمان نه تنها به عنوان انتقال دهندگان دانش، بلکه در مقام تسهیل گران رشد فردی، با ایجاد محیطی امن، تعاملی و عاری از قضاوت، بستری برای خودشناسی دانش آموزان فراهم می کنند این پژوهش با روش مروری تحلیلی، راهکارهای عملی نظیر استفاده از بازخوردهای سازنده، تشویق به تامل فردی Reflective Practice و الگوسازی رفتاری توسط معلم را مورد واکاوی قرار می دهد یافته ها حاکی از آن است که وقتی معلمان با تکیه بر گوش دادن فعال و همدلی، به دنیای ذهنی دانش آموزان اعتبار می بخشند، زمینه برای تقویت «نظارت بر خود» و «مدیریت هیجانی» فراهم می آید در نهایت، این مقاله نتیجه می گیرد که تلفیق آموزش های خودآگاهی در برنامه های درسی رسمی و ضمنی، نیازمند توانمندسازی معلمان از طریق آموزش های تخصصی است تا بتوانند به عنوان کاتالیزورهای رشد شخصیتی، نسلی هوشمند و خودآگاه را برای جامعه تربیت کنند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ریائی، فریبرز و تکاوران، اکرم و سنجیده، علی و حسنپور، محمد،1405،نقش معلم در پرورش خودآگاهی دانش آموزان،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم26 اردیبهشت 1405 · بوشهر