چکیده مقاله
هدف پژوهش حاضر بررسی نقش یادگیری حرکتی در بهبود مهارت های ورزشی دانش آموزان و تحلیل سازوکارهای اثرگذاری آن در محیط آموزشی مدارس است با توجه به اینکه یادگیری حرکتی به عنوان یکی از ستون های اصلی آموزش مهارت های پایه و تخصصی در تربیت بدنی مطرح می شود، مطالعه حاضر تلاش می کند ارتباط میان مراحل یادگیری حرکتی، کیفیت تمرین، نوع و زمان بندی بازخورد، تفاوت های فردی، انگیزش، انتقال یادگیری و نیز شیوه های ارزشیابی عملکرد را در ارتقای مهارت های ورزشی دانش آموزان تبیین کند روش تحقیق از نوع مطالعه مروری تحلیلی مفهومی است و بر پایه بازخوانی ساختارمند پژوهش های داخلی و خارجی در حوزه یادگیری حرکتی، آموزش مهارت های ورزشی، رشد حرکتی و روان شناسی تربیتی سامان یافته است یافته ها نشان می دهد که طراحی آموزش مبتنی بر یادگیری حرکتی—به ویژه با تمرکز بر ایجاد شرایط تمرین هدفمند، ارائه بازخورد موثر و متناسب با نیاز یادگیرنده، و همچنین تنظیم دشواری تکلیف بر اساس سطح توانایی—می تواند به افزایش دقت اجرا، بهبود هماهنگی و کنترل حرکتی، ارتقای سرعت یادگیری و کاهش خطاهای پایدار منجر شود همچنین، شواهد مرور شده حاکی از آن است که انتقال یادگیری در قالب انتقال نزدیک و دور، بیش از آنکه صرفا نتیجه «تکرار» باشد، تحت تاثیر شباهت ساختاری تکالیف، سازمان دهی تمرین و کیفیت بازخورد قرار دارد نتیجه گیری پژوهش بر ضرورت برنامه ریزی آموزشی دقیق و ارزشیابی مبتنی بر داده های عملکردی در مدارس تاکید می کند و پیشنهادهایی برای تحقیقات آینده در زمینه سنجش نظام مند اثر مداخله های آموزشی یادگیری حرکتی ارائه می دهد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
ولی پورسراب، مریم و گواه، یوسف و حسن شاهی، مهشید و علی آبادی، مرتضی،1405،نقش یادگیری حرکتی در بهبود مهارت های ورزشی در دانش آموزان،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم26 اردیبهشت 1405 · بوشهر