چکیده مقاله
در عصریکه سامانه های هوش مصنوعی AI به طور گسترده ای در فرآیندهای آموزشی جایگزین یا مکمل معلمان، ارزیابان و مدیران دوره می شوند، انتظار نمی شود که این فناوری ها بدون ملاحظات اخلاقی به کار گرفته شوند همان گونه که هر ابزار دیگر می تواند به سختی یا دقت نادرست منجر به تبعیض، نادیده گیری یا تخلف حقوقی شود، مدل های AI نیز به طور ذاتی تحت تاثیر داده های تاریخی، الگوریتم های طراحی نشده و تصمیم گیری های «سفست پیکسل» هستند این چکیده به طور انتقادی بررسی می کند که چگونه می توان عدالت، شفافیت و مسئولیت پذیری را در بستر آموزش تضمین کرد و چرا عدم توجه به این اصول سرنوشت ساز خواهد بود موسسات آموزشی برای ادغام AI، نه تنها چارچوب های فنی بلکه قوانین سختگیرانه اخلاقی را به صورت اجباری اجرا کنند این چارچوب ها باید شامل آزمون های منظم عدالت، الزامات شفاف سازی، و سازوکارهای مسئولیت پذیری داشته باشند؛ در غیر این صورت، ریسک تخریب ساختار آموزشی، اعتماد عمومی و حتی نقض حقوق بنیادین دانش آموزان به طور حتمی رخ خواهد داد این چکیده نه تنها انتقاد جدی به وضعیت فعلی می کشد، بلکه مسیر عملی برای رسیدن به یک اکوسیستم آموزشی هوشمند، عادلانه و قابل حسابرسی را ترسیم می کند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
نقیب سادات، سیده اعظم و شیرمردی، سارا و جعفری، حسن و جلیلی، مریم،1404،اخلاق هوش مصنوعی در آموزش : چگونگی تضمین عدالت ، شفافیت و مسئولیت پذیری،اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین،اهواز
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین15 مهر 1404 · اهواز