چکیده مقاله
اختلال طیف اوتیسم به عنوان یکی از چالشهای اساسی نظام آموزشی نیازمند برنامه ریزی درست و منعطف مداخلات توانبخشی چند بعدی است هدف این پژوهش بررسی تاثیر راهبردهای ادغام خدمات توانبخشی در برنامه درسی و تربیتی دانش آموزان ابتدایی دارای اختلال طیف اوتیسم بود این پژوهش از نوع کاربردی و با رویکرد پژوهش روایی روش کیفی انجام شد جامعه آماری شامل دانش آموزان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم در مدارس استثنایی شهر یاسوج در سال تحصیلی ۱۴۰۳ ۱۴۰۴ بود که ۲۰ نفر از آنها به صورت هدفمند انتخاب شدند ابزارهای جمع آوری داده ها شامل مصاحبه نیمه ساخته یافته محقق ساخته، مقیاس تعامل اجتماعی گرشام و الیوت ۱۹۹۰ و آزمون عملکرد مداوم راسولد و همکاران ۱۹۵۶ بود نتایج نشان داد که اجرای هم زمان کاردرمانی گفتاردرمانی و رفتاردرمانی در چارچوب یک برنامه درسی شخصی سازی شده، منجر به بهبود تعاملات اجتماعی، افزایش تمرکز و مشارکت تحصیلی دانش آموزان شد علاوه بر این، همکاری میان خانواده ها، مدارس و درمانگران در کاهش چالشهای رفتاری و مشکلات مرتبط با اضطراب موثر واقع شد این پژوهش نتیجه گرفت که طراحی برنامه درسی مبتنی بر رویکردهای یکپارچه و فردی سازی شده ضروری است و همکاری بین بخشی در فرایند توانبخشی آموزشی اهمیت بالایی دارد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
مقیمی اردکانی، عاطفه و میرزایی تشنیزی، نرگس،1404،بررسی تاثیر راهبردهای توانبخشی در برنامه ریزی درسی دانش آموزان ابتدایی با اختلال طیف اتیسم،هفتمین همایش بین المللی مدرسه تراز: طراحی، اجرا، ارزیابی و تضمین کیفیت،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات هفتمین همایش بین المللی مدرسه تراز: طراحی، اجرا، ارزیابی و تضمین کیفیت13 مهر 1404 · تهران