چکیده مقاله
این پژوهش با هدف بررسی رابطه صمیمیت زناشویی و خودانسجامی با امنیت روانی فرزندان انجام شد روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود جامعه آماری تحقیق را کلیه دانش آموزان پسر دوره دوم متوسطه شهر بابل در سال ۱۴۰۲ ۱۴۰۳ که تعدادشان ۷۳۹۳ نفر بود تشکیل دادند بر اساس جدول گرجسی و مورگان، ۳۵۷ نفر از دانش آموزان پسر با روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای چند مرحله ای به عنوان نمونه انتخاب شدند برای گردآوری داده ها از ۳ پرسشنامه مقیاس صمیمیت واکر و تامپسون ۱۹۸۳ ، پرسشنامه خودشناسی انسجامی قربانی و همکاران ۲۰۰۸ و پرسشنامه امنیت روانی مازلو ۲۰۰۴ فرم کوتاه استفاده شد برای تجزیه و تحلیل داده ها، میانگین، انحراف معیار و همبستگی پیرسون استفاده شد یافته های پژوهش نشان داد که صمیمیت زناشویی والدین به طور مثبت و معناداری با امنیت روانی فرزندان رابطه دارد همچنین خودانسجامی والدین نیز تاثیر مثبت و معنی داری بر امنیت روانی دانش آموزان داشته است به بیان دیگر، هر چه سطح صمیمیت و انسجام روانی والدین بالاتر باشد، امنیت روانی فرزندان نیز افزایش می یابد این نتایج نشان دهنده اهمیت روابط خانوادگی سالم در سلامت روانی نوجوانان است در نتیجه، صمیمیت زناشویی و خودانسجامی والدین از عوامل مهم و تاثیرگذار بر امنیت روانی فرزندان به شمار می آیند بهبود کیفیت روابط زناشویی و تقویت انسجام روانی والدین می تواند نقش موثری در ارتقای سلامت روانی نوجوانان داشته باشد؛ بنابراین، برنامه های آموزشی و مشاوره ای برای والدین در جهت افزایش صمیمیت و انسجام خانواده ضروری است توجه به این عوامل می تواند به پیشگیری از مشکلات روانی در فرزندان کمک کند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
مدرس، اشکان و صادقی، جمال،1404،رابطه صمیمیت و خودانسجامی والدین با امنیت روانی دانش آموزان متوسطه دوم،هفتمین همایش بین المللی مدرسه تراز: طراحی، اجرا، ارزیابی و تضمین کیفیت،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات هفتمین همایش بین المللی مدرسه تراز: طراحی، اجرا، ارزیابی و تضمین کیفیت13 مهر 1404 · تهران