بررسی رابطه بین برنامههای آموزش مهارت محور تربیت بدنی با بهبود نگرش و عملکرد حرکتی دانش آموزان دوره متوسطه دوم شهر اهواز

چکیده مقاله

این پژوهش با هدف بررسی رابطه بین برنامههای آموزش مهارت محور تربیت بدنی با بهبود نگرش و عملکرد حرکتی دانش آموزان دوره متوسطه دوم شهر اهواز انجام شد روش پژوهش کاربردی و از نوع مطالعات همبستگی بود که داده ها به صورت میدانی و از طریق سه پرسشنامه استاندارد جمع آوری شدند پرسشنامه نگرش به فعالیت بدنی راشر، ۲۰۲۵ ، آزمون عملکرد حرکتی پارک و چوی، ۲۰۲۲ و پرسشنامه آموزش مهارت محور تربیت بدنی دیکسون و همکاران ۲۰۱۵ روایی و پایایی این ابزارها با تحلیلهای آماری تایید شد نمونه شامل ۳۸۴ دانش آموز متوسطه دوم بود که داده ها با آمار توصیفی و آزمون همبستگی پیرسون تحلیل شدند نتایج نشان داد میانگین نمرات بهبود نگرش ۷۱ ۱۰ کمی بالاتر از آموزش مهارت محور ۶۸ ۴۰ و عملکرد حرکتی ۶۹ ۰۹ بود ضریب همبستگی آموزش مهارت محور با بهبود نگرش r=۰ ۵۷ ، عملکرد حرکتی r=۰ ۴۹ و کاهش عملکرد حرکتی دانش آموزان r=۰ ۵۲ همگی در سطح معناداری ۰ ۰۱ مثبت و معنادار بودند این نتایج بیانگر اثر مثبت برنامههای مهارت محور در ارتقای نگرش و عملکرد حرکتی دانش آموزان است توصیه میشود برنامههای تربیت بدنی با تمرکز بر آموزش مهارت محور و فراهم آوردن محیطی حمایتگر و غیر رقابتی توسعه یابند تا مشارکت فعالانه دانش آموزان و سبک زندگی سالم ترویج شود

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

محمود بریمی عبدالخانی

مهشید محمدی

مهشید محمدی

محمود بریمی عبدالخانی

�ریمی عبدالخانی، محمود و محمدی، مهشید،1404،بررسی رابطه بین برنامههای آموزش مهارت محور تربیت بدنی با بهبود نگرش و عملکرد حرکتی دانش آموزان دوره متوسطه دوم شهر اهواز،نهمین کنفرانس بین المللی علوم ورزشی، تربیت بدنی و سلامت اجتماعی،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات نهمین کنفرانس بین المللی علوم ورزشی، تربیت بدنی و سلامت اجتماعی31 شهریور 1404 · تهران