چکیده مقاله
مقدمه بیماری آلزایمر نوعی بیماری غیرقابل برگشت و تحلیل برنده عصبی و متداول ترین شکل دمانس می باشد افراد مبتلا به آلزایمر دچار اختلال پیشرونده و مزمن حافظه و تحلیل سایر عملکردهای شناختی می شوند که به مرور زمان رو به وخامت می گذارد و در فعالیت های روزمره و رفتار فرد اختلال ایجاد می کند به طوری که قدرت استدلال و قضاوت خود را از دست می دهند دو عامل مهم در بیماری آلزایمر تجمع پپتیدهای آمیلوئید بتا در خارج و پروتئین تائو در داخل نورون ها می باشد یک مایوکین تازه شناسایی شده که بین فعالیت بدنی و سلامتی ارتباط مهمی دارد و شدیدا تحت تاثیر انجام تمرینات بدنی قرار می گیرد با نام آیریزین معرفی شده است کاهش سطوح آیریزین به عنوان عامل خطر برای توسعه مقاومت انسولینی و بیماری های متابولیکی تایید شده است در واقع سطوح پایین آیریزین در بیماری های متابولیکی مختلف از جمله دیابت نوع ۲، بیماری مزمن کلیه، بیماری کبد چرب غیر الکلی، چاقی، سندروم متابولیکی و آلزایمر مشاهده شده است در هنگام انقباض عضلانی مایوکین ها ترشح شده و در مقابل بیماری های متعدد و مرتبط با سبک زندگی کم تحرک همانند محافظ عمل می کنند اینترلوکین ها گلیکوروتئین های کوچکی و از انواع اصلی سیتوکین ها می باشند و از طریق لکوسیت های فعال ترشح می شوند نقش اساسی اینترلوکین ها در ماکروفاژ و فعال شدن، تکثیر و سمیت لنفوسیت T است بیش از ۳۶ نوع اینترلوکین وجود دارد که به ترتیب زمانی شماره گذاری شده اند که یکی از آنها IL ۱۰ می باشد نقص در تولید اینترلوکین با چندین اختلال همراه است نشان داده اند که کاهش یا فقدان IL ۱۰ پاسخ های التهابی را افزایش می دهد و باعث گسترش و پیشرفت بیماری های خودایمنی می شود از این رو سلامت مغز و فرآیند یادگیری و حافظه از اساس بقای زندگی انسان ها و حیوانات می باشد از آنجایی که فرآیند از دست رفتن بافت سلولی مغز در حدود ۴۰ سالگی شروع می شود فعالیت بدنی با افزایش جریان خون در مغز این روند را آهسته تر می کند در طی ورزش دستگاه عصبی پیام های مهم را به عضلات ارسال می کند و موجب بهبود هماهنگی عصب و عضله می شود روش ها در این مطالعه از بانک های اطلاعاتی بخصوص Google Scholar, SID IR, PubMed با کلیدواژه های Alzheimer's disease، Irisin، endurance training بدون محدودیت سال جستجو انجام گرفت یافته ها نتایج مطالعات حاکی از آن است که تمرینات ورزشی وابسته به نوع شدت، مدت و همچنین سن و جنسیت بیمار باعث بهبود سطح سرمی آیریزین و IL ۱۰ و عملکرد شناختی در بیماران آلزایمری می گردد نتیجه گیری با توجه به یافته های مطالعات پیشین به نظر می رسد ورزش یک محیط ضد التهابی در اندام های محیطی و مغز ایجاد می کند و آسیب های سلولی و شناختی را در افراد مبتلا به آلزایمر کاهش می دهد تمرینات ورزشی در طولانی مدت و به صورت منظم اثر مطلوبی بر افزایش سطح سرمی آیریزین و IL ۱۰ و بهبود حافظه و یادگیری در افراد مبتلا به آلزایمر دارد
کلیدواژه‌ها
نویسندگان
سمیه اسدالهی
کارشناس ارشد گروه فیزیولوژی ورزشی دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه محقق اردبیلی اردبیل ایران
آمنه پوررحیم
دانشیار گروه فیزیولوژی ورزشی دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه محقق اردبیلی اردبیل ایران
معصومه دادخواه
مرکز تحقیقات علوم دارویی دانشگاه علوم پزشکی اردبیل اردبیل ایران
شیوه ارجاع
�سدالهی، سمیه و پوررحیم، آمنه و دادخواه، معصومه،1404،مروری بر تاثیر تمرین ترکیبی (استقامتی و مقاومتی) بر سطوح سرمی آیریزین و IL-۱۰ در موش نر ویستار آلزایمری،نهمین کنفرانس بین المللی علوم ورزشی، تربیت بدنی و سلامت اجتماعی،تهران
ارائه‌شده در
مجموعه مقالات نهمین کنفرانس بین المللی علوم ورزشی، تربیت بدنی و سلامت اجتماعی31 شهریور 1404 · تهران