کاربرد شبکه های عصبی در پیش بینی ماکزیمم نشست در اطراف تونل های کم عمق

چکیده مقاله

به طور کلی حفر تونل و دیگر سازه های زیرزمینی منجر به حذف توده ای از خاک و سنگ محل و بروز تغییرات قابل توجه در وضعیت تنش اطراف آنها میگردد از جمله پدیده ی مهم ناشی از این دست خوردگی وقوع نشست هایی در سطح زمین است که این امر به ویژه در مناطق شهری و به خصوص به هنگام عبور از زیر مناطق مسکونی شهرها از اهمیت خاصی برخوردار است بنابراین برای جلوگیری از خسارت های وارده ناشی از حفر تونل بر روی سازه های سطحی و زیرزمینی میزان نشست باید پیش بینی شود یکی از روش های پیش بینی میزان نشست استفاده از شبکه های عصبی می باشد این روش بر اساس شبکه های بیولوژیکی عصبی انسان بنا نهاده شده است، که در آن ابتدا شبکه آموزش می بیند و سپس با استفاده از آموزه های قبلی به محرک های جدید پاسخ می دهد در این پروژه از 35 داده برای آموزش و 5 داده برای تست شبکه استفاده شده است این داده ها از تونل های حفر شده در مناطق مختلف دنیا گرد آوری شده اند نتایج به دست آمده از داده های تست نشان دهنده عملکرد خوب شبکه عصبی طراحی شده می باشد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

عبدالستار رودینی

دانشجوی کارشناسی مهندسی معدن دانشگاه شهید باهنر کرمان

محمدعلی ابراهیمی فرسنگی

استادیار بخش مهندسی معدن دانشگاه شهید باهنر کرمان

رضا رحمان نژاد

استادیار بخش مهندسی معدن دانشگاه شهید باهنر کرمان

�ودینی، عبدالستار و ابراهیمی فرسنگی، محمدعلی و رحمان نژاد، رضا،1385،کاربرد شبکه های عصبی در پیش بینی ماکزیمم نشست در اطراف تونل های کم عمق،هفتمین کنفرانس تونل ایران،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات هفتمین کنفرانس تونل ایران18 تیر 1385 · تهران