چکیده مقاله
در این مقاله، به منظور درک کامل از مراحل برش سنگ توسط برش دهنده های دیسکی و تعیین فاصله بهینه بین تیغه های دیسکی در محیط پیوسته و ناپیوسته از مدل سازی عددی استفاده شده است مدل سازی عددی با استفاده از نرم افزار دوبعدی UDEC بر روی ماسه سنگ تونل البرز انجام شده است بدین منظور مدل هایی با فاصله داری تیغه 60، 70، 80، 90، 100 میلی متر در محیط پیوسته و ناپیوسته ساخته شده است که در محیط ناپیوسته فاصله داری درزه 50، 70، 100، 200 و 500 میلیمتر در نظر گرفته شده است نتایج شبیه سازی که در ماسه سنگ تونل البرز در محیط پیوسته نشان می دهد که اگر نیروی وارد بر برش دهنده ها به اندازه کافی باشد، فاصله بهینه بین برش دهنده ها 70 میلیمتر می باشد، به طوری که نفوذ در فاصله داری 70 میلیمتر تقریبا به 2برابر فاصله داری 110 میلیمتری می رسد همچنین در محیط ناپیوسته، به واسطه حضور درزه ها فاصله بهینه بیشتر از حالت بدون درزه و در حدود 90 میلیمتر بدست آمده است
کلیدواژهها
نویسندگان
هادی بجاری
عضو باشگاه پژوهشگران دانشگاه آزاد اسلامی واحد قائم شهر، قائم شه
جعفر خادمی حمیدی
دانشگاه صنعتی امیرکبیر، دانشکده مهندسی معدن، متالورژی و نفت، تهران
محمد عطائی
دانشگاه صنعتی شاهرود، دانشکده مهندسی معدن، نفت و ژئوفیزیک، شاهرود
شیوه ارجاع
�جاری، هادی و خادمی حمیدی، جعفر و عطائی، محمد،1388،تعیین فاصله بهینه تیغه های دیسکی ماشین تونل زنی تمام مقطع (TBM) در محیط های پیوسته و ناپیوسه با استفاده از مدلسازی عددی (مطالعه موردی)،هشتمین کنفرانس تونل ایران،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات هشتمین کنفرانس تونل ایران29 اردیبهشت 1388 · تهران