چکیده مقاله
در فضای آموزشی امروز، نقش معلم تنها به انتقال دانش محدود نمی شود، بلکه او به عنوان یک عامل انسانی تاثیرگذار، می تواند با بازخوردهای عاطفی خود، انگیزه و عملکرد تحصیلی دانش آموزان را به طور معناداری دگرگون سازد پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر بازخوردهای عاطفی معلم بر افزایش انگیزه درونی و عملکرد تحصیلی دانش آموزان انجام شده است در این مطالعه، بازخوردهای عاطفی همچون تحسین، لبخند، لمس حمایتی، نگاه تاییدآمیز و استفاده از واژگان دلگرم کننده، به عنوان متغیر مستقل در نظر گرفته شدند روش پژوهش از نوع توصیفی تحلیلی و به شیوه ی نیمه تجربی بوده و جامعه ی آماری آن شامل دانش آموزان پایه ششم ابتدایی در شهرستان میاندوآب طی سال تحصیلی ۱۴۰۳ ۱۴۰۴ است ابزار جمع آوری اطلاعات، پرسشنامه انگیزش تحصیلی و آزمون عملکرد درسی استاندارد شده بود داده ها با استفاده از آزمون تی مستقل و تحلیل واریانس مورد تحلیل قرار گرفتند یافته ها نشان داد که دانش آموزانی که در محیط کلاسی با بازخوردهای عاطفی معلم مواجه بودند، در مقایسه با گروه کنترل، سطح بالاتری از انگیزه درونی را نشان دادند و در آزمون های عملکرد تحصیلی نیز موفق تر عمل کردند همچنین مشخص شد که رابطه معناداری بین نوع و کیفیت بازخورد عاطفی با میزان انگیزه درونی و عملکرد تحصیلی وجود دارد نتایج این پژوهش حاکی از آن است که بازخوردهای عاطفی معلمان می تواند به عنوان ابزاری کلیدی در بهبود وضعیت تحصیلی دانش آموزان و پرورش نگرش مثبت آنان نسبت به یادگیری مورد توجه قرار گیرد بر این اساس، پیشنهاد می شود برنامه های توانمندسازی معلمان به شیوه هایی طراحی شود که مهارت های عاطفی و ارتباطی آنان را به صورت هدفمند ارتقاء دهد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ستمی، زهرا و رستمی، علی،1404،بررسی تاثیر بازخوردهای عاطفی معلم بر افزایش انگیزه درونی و عملکرد تحصیلی دانش آموزان،دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم تربیتی، مدیریت و علوم اجتماعی،تبریز
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم تربیتی، مدیریت و علوم اجتماعی30 فروردین 1404 · تبریز