نقش خودتنظیمی در فرآیند یادگیری: کاربرد نظریه شناختی-اجتماعی بندورا در آموزش

چکیده مقاله

خودتنظیمی در عنوان یک مهارت شناختی رفتاری، نقش مهمی در پیشرفت تحصیلی و بهبود پیشرفت ایفا می کند این پژوهش با دانشمندان بر نظریه شناختی اجتماعی بندورا، به بررسی راهبردهای خودتنظیمی بر دانش آموزان و می پردازد هدف اصلی این مطالعه، بررسی تاثیر عوامل شناختی، انگیزشی و رفتاری بر روند خودتنظیمی در و ارائه راهکارهای آموزشی برای بهبود عملکرد تحصیلی است روش تحقیق به کارگرفته شده در این پژوهش، توصیفی تحلیلی بوده و با مروری بر نظام مند مطالعات پیشین، به تحلیل داده ها پرداخته شده است یافته ها نشان می دهند که تنظیمی، از طریق خود تقویت خودکاری، تنظیم هدف گذاری، و مدیریت رفتار، می تواند باعث افزایش رشد شود، مشارکت تحصیلی و انگیزه ای در دانش آموزان داشته باشد همچنین، از راهبردهای مبتنی بر نظریه بندورا در محیط های آموزشی، به بهبود خودکنترلی، برنامه ریزی تحصیلی و کاهش میزان آموزشی می شود نتایج این پژوهش بر آموزش راهبردهای خود به فراگیران می خواهد و پیشنهاد می شود که معلمان و مربیان آموزشی از تکنیک های مبتنی بر نظریه شناختی اجتماعی در طراحی برنامه های درسی و ارائه استفاده کنند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

میلاد ملک پور

دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد قم

ملک پور، میلاد،1404،نقش خودتنظیمی در فرآیند یادگیری: کاربرد نظریه شناختی-اجتماعی بندورا در آموزش،دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم تربیتی، مدیریت و علوم اجتماعی،تبریز

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم تربیتی، مدیریت و علوم اجتماعی30 فروردین 1404 · تبریز