چکیده مقاله
غیبت مکرر دانش آموزان یکی از چالش های بنیادین در نظام های آموزشی معاصر است که به طور مستقیم بر افت تحصیلی و گسست پیوندهای اجتماعی دانش آموز با محیط مدرسه اثر می گذارد هدف از پژوهش حاضر، شناسایی عوامل کلیدی موثر بر غیبت مزمن و ارائه راهکارهای عملیاتی برای بهبود پیشرفت تحصیلی است این مطالعه به روش مروری نظام مند و با بهره گیری از منابع معتبر داخلی و بین المللی انجام شده است یافته ها نشان می دهد که غیبت دانش آموزان پدیده ای چندبعدی است که ریشه در عوامل فردی مانند سلامت روان، عوامل خانوادگی نظیر فقر و اختلافات والدین، و عوامل مدرسه ای همچون جو روانی کلاس و کیفیت تدریس دارد نتایج تحلیل ها حاکی از آن است که دانش آموزانی که دچار غیبت مکرر هستند، نه تنها در مهارت های پایه مانند خواندن و ریاضیات دچار ضعف می شوند، بلکه در بلندمدت با خطر ترک تحصیل و بزهکاری اجتماعی مواجه خواهند بود برای مقابله با این بحران، راهکارهایی نظیر اجرای برنامه های مداخله ای زودهنگام، تقویت همکاری میان خانه و مدرسه، استفاده از سیستم های پایش داده محور برای شناسایی دانش آموزان در معرض خطر و بهبود خدمات مشاوره و سلامت در مدارس پیشنهاد شده است همچنین، رویکردهای جامع نگر که بر بهبود جو مدرسه و افزایش تعلق خاطر دانش آموزان تمرکز دارند، بیشترین اثربخشی را در کاهش نرخ غیبت نشان داده اند در نهایت، پیشرفت تحصیلی پایدار مستلزم نگاهی فراتر از حضور فیزیکی و تمرکز بر درگیرسازی شناختی و عاطفی فراگیران در فرآیند یادگیری است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�باسیان بادی، ایمان،1404،ارائه راهکارهای موثر برای کاهش غیبت مکرر و بهبود پیشرفت تحصیلی دانش آموزان،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم12 آذر 1404 · بوشهر