کاربرد یادگیری مشارکتی در بهبود مهارت های اجتماعی دانش آموزان

چکیده مقاله

این مقاله به بررسی جامع و عمیق نقش یادگیری مشارکتی به عنوان یک رویکرد آموزشی موثر در ارتقاء مهارت های اجتماعی دانش آموزان می پردازد در دنیای پیچیده و متصل امروز، مهارت های اجتماعی نه تنها به عنوان پیش نیاز موفقیت تحصیلی، بلکه به عنوان عاملی حیاتی برای سازگاری موفقیت آمیز در جامعه و محیط کار شناخته می شوند با این حال، سیستم های آموزشی سنتی اغلب در پرورش این مهارت ها با چالش هایی مواجه هستند یادگیری مشارکتی، با تاکید بر تعامل دوسویه و همکاری هدفمند میان فراگیران، چارچوبی نظری و عملی فراهم می آورد که فراتر از انتقال صرف دانش، بر تعاملات بین فردی، توسعه همدلی، مهارت های ارتباطی و حل تعارض تمرکز دارد این پژوهش با مروری بر مبانی نظری این رویکرد، شامل نظریات ساخت گرایی اجتماعی ویگوتسکی و یادگیری اجتماعی بندورا، به تحلیل سازوکارهای روان شناختی و آموزشی می پردازد که از طریق آن ها، همکاری در گروه های کوچک منجر به بهبود کیفی در مهارت های اجتماعی می شود همچنین، انواع روش های برجسته یادگیری مشارکتی نظیر جیگساو، STAD و بحث گروهی هدایت شده به تفصیل شرح داده شده و تاثیر آن ها بر ابعاد مختلف مهارت های اجتماعی مانند ارتباط کلامی، همدلی و مسئولیت پذیری بررسی می گردد چالش های اجرای این استراتژی ها در محیط های آموزشی و راهکارهای عملی برای غلبه بر آن ها نیز مورد بحث قرار گرفته اند تا بدین وسیله، یک نقشه راه جامع برای استفاده بهینه از پتانسیل یادگیری مشارکتی در نظام های آموزشی ارائه شود

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

عشرت احمدیوسفی

نویسنده اول

طاهره محمودی

نویسنده دوم

معصومه احمدیوسفی

نویسنده سوم

عزیزه خمیسی نسب

نویسنده چهارم

�حمدیوسفی، عشرت و محمودی، طاهره و احمدیوسفی، معصومه و خمیسی نسب، عزیزه،1404،کاربرد یادگیری مشارکتی در بهبود مهارت های اجتماعی دانش آموزان،سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه28 مهر 1404